அ.ராமசாமி எழுத்துகள்

பாரிஸ் சார்லஸ் டெ கௌல்லெ விமான நிலையத்தின் 42 ஆவது வாசலைக் கண்டு பிடித்து நின்றேன். சுருள்முடிகள் முன்னும்பின்னும் அசைய நின்றிருந்த பெண்ணின் சிரிப்பு “ஏதாவது தகவல் தேவையா?” என்று கேட்பதுபோல இருந்தது. தயக்கமில்லாமல் அருகில் சென்று டல்லாஸ் நகருக்குச் செல்லும் விமானத்திற்கான வாசல் இதுதானே? என்று கேட்டேன்.

இரண்டாவது பயணத்தில் பாரிஸ் ஏர்வேஸில் கோவையிலிருந்து கிளம்புவதாகத் திட்டம். கோவை -பெங்களூர்; பெங்களூர் -பாரிஸ்; பாரிஸ் - டல்லஸ் என இரண்டு இடங்களில் இணைப்பு விமானம் பிடிக்கும் விதமாகப் பயணச்சீட்டு பெற்றிருந்தோம். பெங்களூரில் மூன்றரை மணி நேரம் இருக்கும் விதமாக விமானம் கிளம்புவதாக இருந்தது. அதனால் பெங்களூர் விமான நிலையத்தில் நண்பர் ஒருவரைச் சந்திப்பதாகச் சொல்லியிருந்தேன். ஆனால் கடைசி நேரக் குழப்பத்தைப் பாரிஸ் ஏர்வேஸ் உருவாக்கிவிட்டது.

எந்தவொரு நாட்டுக்கும் செல்ல முதலில் தேவை அந்த நாட்டுத் தூதரகம் மூலம் பெற்றுக் கொள்ளும் குடிநுழைவு அனுமதி (Visa) தான். அதற்கு முன்தேவையாக நமது நாட்டரசு வழங்கும் கடவுச்சீட்டு (PASS-PORT)இருக்கவேண்டும். இந்திய அரசு வழங்கும் கடவுச்சீட்டு ஒருவருக்கு இந்தியக்குடி என்பதற்கான ஆதாரம். அதில் இடம்பெறும் முகவரி, பிறந்தநாள், பெற்றோர் விவரம் போன்றன சோதிக்கப்பட்ட பின்பே வழங்கப்படுகிறது. முதல் வெளிநாட்டுப் பயணம் 2011 நான் பாஸ்போர்ட் பெற்ற ஆண்டு 2005. தான் என்றாலும் மனைவிக்கு 2007 விண்ணப்பித்துப் பெற்றோம். இரண்டுமே 10 ஆண்டுகளுக்குச் செல்லுபடியாகும்.

இந்தியாவின் முதல் பிரதமரான பண்டித ஜவஹர்லால் நேருவின் காலத்தில் அமெரிக்கா இந்தியாவின் நட்பு நாடாக இருந்தது. இந்தோ -சீனா போரில் இந்தியாவிற்கு ஆதரவு காட்டியவர் அப்போதை அதிபர் ஜான் பிட்ஜிரால்டு கென்னடி. அவர் டல்லஸ் நகரத்தில் கொல்லப்பட்டார் என வானொலியில் செய்தியாகக் கேட்டிருக்கிறேன்; பள்ளிப்பருவத்தில் வாசித்திருக்கிறேன். ஆனால், இங்கே வந்திறங்கியபோது டல்லாஸ் (DALLAS) என உச்சரிப்பது தவறு ‘டல்லஸ்’ என்று குறிலாக உச்சரிக்க வேண்டும் என உணர்த்தப்பட்டது. இப்போது டல்லஸ் என்று உச்சரிப்பதையே அதிகம் கேட்கிறேன்; அப்படியே எழுதுகிறேன்.