May 31, 2008

முதலில் இல்லை; முழுமையில் இருக்கிறது

உலக அளவில் அதிகம் பேர் பேசும் மொழி ஆங்கிலம் என்பதை நாம் அறிவோம். அந்த மொழியில் அதிகம் மதிக்கப்படும் இலக்கிய ஆசிரியன் யார் எனக் கேட்டால் ஷேக்ஸ்பியர் என்ற பெயரைக் குறிப்பிடுவார்கள்.

புனல் வாதம் அனல் வாதம்

ஆந்திர அரசு பொன்னையாற்றில் 100 தடுப்பணைகளைக் கட்டும் பணிகளைத் தொடங்கி விட்டது. அதைத் தடுத்து நிறுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகளைப் பலரும் எழுப்பி வருகின்றனர்.
ஆந்திரத்து ஸ்ரீசைலம் மலையில் உற்பத்தியாகும் பொன்னையாறு வேலூர் மாவட்ட திருவலம் அருகே பாலாற்றில் கலக்கிறது. அதிலிருந்து வேலூர், காஞ்சிபுரம், திருவண்ணாமலை, திருவள்ளூர் மாவட்டங்களுக்குக் குடிதண்ணீர் கிடைக்கிறது. எனவே மத்திய அரசில் தனக் கிருக்கும் செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தித் தமிழக முதல்வர், இந்தப் பிரச்சினைக்கு உடனே தீர்வு காண வேண்டும் என்பது எதிர்க்கட்சிகளின் கோரிக்கை.
பேசித் தீர்க்கப்பட வேண்டிய புனல் வாதங்கள் ஆந்திரத்துப் பாலாற்றுப் பிரச்சினை மட்டும் அல்ல. கேரளத் தோடு முல்லைப் பெரியாற்றுப் புனல் பற்றியும்,கர்நாடகத்தேர்தல் காரணமாக ஒத்தி வைக்கப்பட்டுள்ள ஒகேனக்கல் குடிநீர்ப் புனல் திட்டமும் தான்.முப்பத்திரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தீர்த்திருக்க வேண்டிய காவிரிப் புனல்வாதம் இன்னும் தொடர்கிறது. காவிரி, தென்பெண்ணை, பாலாறு, வையை என எல்லா நதிகளிலும் ஓட வேண்டிய புனலைப் பெறுவதற்குத் தமிழகம் என்ன வாதங்களைச் செய்யப் போகிறது.?
பொன்னையாற்றில் கட்டப்படும் தடுப்பணைகள் மட்டும் அல்ல; பாலாற்றின் குறுக்கே கட்டப்பட உள்ள பெரிய அணையும் கூடத் தடுத்து நிறுத்தப் பட வேண்டியன எனத் தமிழக மக்களும், தமிழக அரசியல் கட்சிகளும் சொல்கின்றன.காவிரியில் அணைகளைக் கட்டித் தடுத்து நிறுத்திய கர்நாடக அரசு கண்டிக்கப்பட வேண்டியது என்று தமிழர்களாகிய நாம் நம்புகிறோம். முல்லைப்பெரியாற்றின் உயரத்தைக் கூட்டுவதைத் தடுப்பது கேரளத்தின் நியாயமற்ற போக்கு எனக் கோபம் கொள்கிறோம்.நதிகளின் புனலை மையப்படுத்தித் தமிழகம் எழுப்பும் வாதங்கள் நியாயமற்றவை என அந்தந்த மாநிலத்து அரசியல்வாதிகளும் மக்களும் கருதுகிறார்கள்.
எங்கள் மாநிலத்து நதியில் அணைகள் கட்டுவதைத் தடுக்கத் தமிழகத்துக்கு ஏது உரிமை? என ஆந்திர மக்களும், ஆந்திர அரசியல் கட்சிகளும் நினைக்கக் கூடும். கன்னடியர்களும் கால் நூற்றாண்டாக வெளிப்படையாக அதைச் சொல்லி வருகிறார்கள். கேரளக் கிராமங் களுக்குப் பாதிப்பு உண்டாகும்படியான காரியத்தைச் செய்யும்படி கோருவது எப்படிச் சரியாகும் ? என மலையாளிகள் கேட்கிறார்கள். பிரச்சினைகளில் தொடர்பில்லாத பஞ்சாபைச் சேர்ந்த ஒருவ ருக்குத் தமிழகத்தின் புனல்வாதமும் தலையீடுகளும் நியாயமற்றதாகக் கூடத்தோன்றலாம். நிகழ்காலத்துப் புனல் வாதத்தை இந்த இடத்தில் நிறுத்திக் கொள்வோம்.
இதுவும் புனல்வாதம் தான்; ஆனால் 1000 வருடத்திற்கு முந்தியதொரு புனல்வாதம். திருவேடகம் -மதுரையிலிருந்து சோழவந்தானுக்குச் செல்லும் சாலையில் வைகையாற்றின் வடகரையில் உள்ள ஒரு கிராமத்தின் பெயர். திரு+ஏடு+ அகம் எனப் பிரித்து அந்தப் பெயருக்குக் காரணம் சொல்லும் போது அந்தத் தொன்மைக் கதை கூறப்படுவதுண்டு. தமிழகத்தில் பல்லவர்கள் காலத்திற்குப் பின் பிற்காலச் சோழர்களும் பாண்டியர்களும் ஆட்சி செய்தார்கள் என்று வரலாற்று நூல்களில் படித்திருக்கிறோம். பல்லவர்களின் காலம் வரை அரசு ஆதரவு பெற்ற மதங்களாக சமணமும் பௌத்தமும் இருந்துள்ளன.
பின்னர் அந்த இடத்தைப் பிடிக்க சைவமும் வைணவமும் போட்டி போட்டுள்ளன. வைணவத்தை விடவும் சைவ சமயப் பணியாளர்கள் கூடுதல் முயற்சி எடுத்து கோயில்களிலும் ஊர்களிலும் உழவாரப் பணிகளைச் செய்ததோடு அரசர்களை மதம் மாறச் செய்த செய்திகளையும் வாசித்திருக்கிறோம். சமண சமயக் கருத்துக்கள் அடங்கிய ஏடுகளும், சைவ சமயக் கருத்துக்கள் அடங்கிய ஏடுகளும் மதுரையில் வைத்து வைகையாற்றுப் புனலில் ஒன்றாக போடப்பட்டனவாம். ஆற்று நீரோட்டத்தின் போது அந்த ஏடுகளில் சமண சமய ஏடுகள் ஆற்றின் நீரோட்டத்தோடு அடித்துச் செல்லப்பட்டு மூழ்கி விட , சைவ சமயக் கருத்துக்கள் கொண்ட ஏடுகள் ஆற்றின் போக்கை எதிர்த்துப் பயணம் செய்து ஓரிடத்தில் கரை ஒதுங்கினவாம். சைவ சமய ஏடுகள் கரை ஒதுங்கிய இடம் தான் திருவேடகம் என்பது நம்பிக்கை.
இந்தப் புனல் வாதத்தோடு தொடர்புடைய அனல் வாதம் ஒன்றும் உள்ளது. புனல் வாத வெற்றிக்குப் பின்பு அனல் வாத்தில் ஈடுபடும்பொருட்டு, தங்கள் தங்கள் சமயக் கருத்துக்களை எழுதிய ஏடுகளை எரியும் பெரும் அனலில் (நெருப்பில) போட்ட போது சமண சமயக் கருத்துக்கள் எழுதப்பட்ட ஏடுகள் பொசுங்கிச் சாம்பலாகி விட்டனவாம். சைவ சமயக் கருத்துக்கள் எழுதப்பட்ட ஏடுகள் அனலில் பொசுங்காமல் பச்சைப் பசேல் என்று இருந்தனவாம். இப்படித்தான் பாண்டிய நாட்டில் சைவ ஆதிக்கம் நிலை நிறுத்தப்பட்டது என்பது கருத்து.
சைவ-சமணப் பணியாளர்களுக்கு இடையே பல்வேறு விதமான மோதல்களும் வன்முறைகளும் நடந்துள்ளன. சமண X சைவப் போராட்டத்தில், சமணசமயத்தவர்கள் ஊர்களிலிருந்து விரட்டப் பட்டுக்¢ குகைகளில் வாழும்படி செய்ததற்கும்¢, ஆயிரக்கணக்கில் கழுவில் ஏற்றிக் கொல்லப் பட்டதற்கும் கூடக் கதைகளும் சடங்குகளும் உள்ளன. அதே நேரத்தில் கருத்தியல் ரீதியாகவும் வாதம் செய்தனர் என்பதைத் தான் இந்த அனல்வாதம் புனல்வாதம் என்ற சொல்லாட்சி உணர்த்துகிறது.
பல வகையான அடிப்படை வாதிகள் வன்முறையைப் போராட்ட வடிவமாகக் கொண்டாலும் வெற்றிக்குப் பின்பு அதை மறைக்கவே முயலுகின்றனர். மனித மனம் வன்முறை வெற்றியை விடவும் கருத்தியல் வெற்றியையே விரும்புகிறது என்பதற்கு வரலாற்றில் பல உதாரணங்களைச் சொல்ல முடியும்.
வரலாற்றை விலக்கி வைத்துவிட்டு நிகழ்காலத்திற்கு வருவோம்.தமிழகத்திற்குப் புனலைத் தர மறுக்கும் அண்டை மாநிலங்களுக்குத் தமிழகம் அனலை(மின்சாரம்)த் தரக்கூடாது என ஆங்காங்கே குரல்கள் எழும்பியுள்ளன. இன்றைய நிலையில் அதிக சக்தி வாய்ந்த எரிபொருள் மின்சாரம் தான். தமிழகத்தில் உற்பத்தியாகும் நீர்மின்சாரமும்¢ முழுவதும் அப்படியே தமிழகப் பயன்பாட்டிற்குரியதாக இருக்கிறது. காற்றாலைகளில் உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரமும் கூட தமிழகத்திற்குத் தான் பயன்படுகிறது. ஆனால் அணு மற்றும் அனல் மின்சார உற்பத்தி தமிழ் நாட்டிக்கு மட்டும் பயன் படவில்லை. அண்டை மாநிலங்களான கேரளம், கர்நாடகம், ஆந்திரம்,பாண்டிச்சேரி ஆகியவற்றுடன் பகிர்ந்து கொள்ளப்படுகின்றது தமிழகத்தின் கடலூர், பெரம்பலூர், விழுப்புரம் மாவட்டங்களின் நிலத்திலிருந்து தோண்டி எடுக்கப்படும் நிலக்கரி யிலிருந்து உற்பத்தியாகும் மின்சாரத்தை அண்டை மாநிலங்களோடு ஏன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் எனக் கேட்பது ஒரு விதத்தில் நியாயமானதாகத் தோன்றலாம்.
தமிழகத்தின் கல்பாக்கத்திலும், கூடங்குளத்திலும் உற்பத்தி செய்யப்படும் அணுமின்சாரமும் தமிழகத்திற்கு மட்டுமே உரிமையுடையது என அடுத்துக் கோரிக்கை வைக்கப்படலாம். எடுத்த எடுப்பிலேயே இந்தக் கோரிக்கைகள் நியாயமற்றவை எனச் சிலர் சொல்லக்கூடும். கல்பாக்கம், கூடங்குளம், நெய்வேலி ஆகிய தேசிய முதலீட்டில் உண்டான தேசியச் சொத்துகள். அதிலிருந்து கிடைக்கும் மின்சாரம் தேசம் முழுமைக்கும் பயன்படுவதே சரியானது என வாதிடலாம். அனலை (மின்சாரத்தை) மையப்படுத்தி வாதிக்கும் போது பின்புலமாக இருக்கும் தேசம் என்னும் கருத்தியல் புனலை ( நீர்) மையப்படுத்தி வாதம் செய்யும் போது பொருந்தாமல் போய்விடுமா? என்பதுதான் நம்முன் உள்ள கேள்வி.
தமிழகம் முன் வைக்கும் புனல்வாதத்தின் பின்புலமாக இருப்பதும் இந்தியா என்பது ஒரு தேசம் என்னும் கருத்தியல் தான். ஒரு தேசத்தின் இயற்கை வளம் தேசத்து மக்கள் அனைவருக்கும் சொந்தம். நதிகளின் புனல் இயற்கை வளம் என்னும் வகைக்குள் இருப்பது . எனவே ஒரு மாநிலம் தன்னுடையது எனச் சொந்தம் கொண்டாடக் கூடாது என்பதை உணர வேண்டும். நதிகளின் நீர் நாடுகளின் எல்லையைத் தாண்டி உலகத்துக்கே சொந்தம் என்னும் கருத்தியலின் அடிப்படையில் தான் நாடுகளுக்கிடையே உள்ள நதிநீர்த்தாவாக்கள் தீர்க்கப் படுகின்றன. இந்தியா பிரம்மபுத்திராவின் நீரை வங்காள தேசத்தோடு பகிர்ந்து கொள்வது அந்த அடிப்படையில் தான்.
தேசம் என்னும் கருத்தியலை மாநிலக் கட்சிகளுக்கும் மக்களுக்கும் உணர்த்த வேண்டிய பொறுப்பு மைய அரசின் தலையாய பொறுப்பு. அதைத் தவறு விட்டால், தேசிய இனப் பிரச்சினை என்ற பெயரில் குறுகிய நலன்களும் அதன் தொடர்ச்சியாக அடிப்படை வாதமும் தலை தூக்குவதைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாது. மே.25

தேர்வு முடிவுகள் - சில கேள்விகளும் சில புரிதல்களும்

பள்ளி இறுதியாண்டுத் தேர்வு முடிவுகள் அறிவிக்கப்பட்ட நாளின் முற்பகல் வேலை. போட்டி போட்டிக் கொண்டு உள்ளூர் தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகள் தொலைபேசியில் தேர்வு முடிவுகளைச் சொல்லிக் கொண்டி ருந்தன. சந்தோசமான தருணங்களை வெளிப்படுத்தும் குரல்களின் ஊடே குறைந்த மதிப்பெண்கள் வாங்கிய வர்களின் குரல் பலமின்றி ஒதுங்கிப் போனதையும் கேட்க முடிந்தது.
இதே நேரத்தில் தேர்ச்சி அடையாதவர் களின் மனம் என்ன பாடுபடும் என நான் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். வெற்றி தரும் சந்தோசத் தருணங்களைப் போலத் தோல்வி தரும் வலியின் தருணங்களும் உணரப் பட வேண்டும்.தொலைக் காட்சியில் மாநில அளவில் முதல் இடம் பெற்ற மாணவர்களைத் தொலைக்காட்சிக் காமிராக்கள் படம் பிடித்துக் காட்டும் போது அவர்களது பெற்றோர் இனிப்பு ஊட்டி மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள். மகிழ்ச்சியின் தருணங்கள் முக்கியமானவை தான்.மகிழ்ச்சியின் ஊடாக இன்னொரு நிதர்சனமான உண்மை வினாவாக எழும்பி நின்றது.
மாநில அளவில் முதலிடம் என்பது என்ன? அதைத் தீர்மானிப்பது ஒட்டு மொத்தமான மதிப்பெண்களா? மொழிப்பாடத்தின் மதிப்பெண்ணா? தமிழை மொழிப்பாடமாக எடுத்துப் படித்த மாணாக்கர்களில் முதல் மூவர் என ஒரு பட்டியல் சொல்கிறது. இன்னொரு பட்டியல் தமிழ் அல்லாத மொழிகளை எடுத்துப் படித்தவர்களை வரிசைப் படுத்துகிறது. இந்த அபத்தம் எப்போதாவது சரி செய்யப்படுமா? ஆனால் சரி செய்யப்பட வேண்டிய ஒன்று.
அரசு தரும் சலுகைகளும் பரிசுகளும் தமிழை மொழிப் பாடமாக எடுத்துப் படித்தவர்களுக்கு உறுதியாகக் கிடைக்கும். சமஸ்கிருதம், பிரெஞ்சு, போன்ற பிறமொழிகளைத் தேர்வு செய்தவர்களுக்கு அரசின் பரிசுகளும் சலுகைகளும் மறுக்கப்படும் . தமிழை மொழிப் பாடமாக எடுத்துப் படிக்காததால் தங்களுக்குப் பல சலுகைகள் தவறிப்போகின்றன என்று நினைக்கும் அந்தக் கணத்தில் - மகிழ்ச்சியான அந்தத் தருணத்தில் சிறப்பான மதிப்பெண்கள் பெற்ற அந்த மாணவர்கள் மனதில் தோன்றும் வெறுப்புணர்வு காலம் காலமாகத் தொடரக் கூடும்.
தமிழ்மொழி மேலும், தமிழை மொழிப் பாடமாகக் கற்ற மாணாக்கர்கள் மேலும் உண்டாகும் வெறுப்பு சுலபமாக மறந்து விடக்கூடியதல்ல. தேர்வு முடிவுகளைப் பற்றியச் செய்திகளின் போது அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்ற மாணாக்கர்களின் எதிர்காலக் கனவுகளையும் திட்டங் களையும் தொலக்காட்சிக் காமிராக்கள் காட்டின. வழக்கமாகச் சொல்லும் பதில்கள் தான் என்றாலும் கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக அந்தப் பதில்களில் குறிப்பான மாற்றம் ஒன்றைக் கவனித்து வருகின்றேன்.
முன்பெல்லாம் அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்ற மாணாக்கர்கள், மருத்துவக் கல்வியைத் தேர்வு செய்யப் போவதாகச் சொல்வார்கள். இப்போது அனைவரும் அப்படிச் சொல்வதில்லை. தமிழை மொழிப் பாடமாக எடுத்துப் படித்து மாநிலத்தில் முதலிடம் பெறும் மாணாக்கர்கள் பெரும் பாலும் சென்னையைத் தவிர்த்துப் பிற மாவட்டங்களைச் சேர்ந்தவர்களாகவே இருக்கின்றனர். அடுத்த இலக்கு மருத்துவப் படிப்பு எனவும், மக்களுக்குச் சேவை ஆற்றுவது எனவும் அவர்கள் சொல்கின்றனர். மருத்துவர்கள் ஆகிச் சேவை செய்யாமல் கூடப் போகலாம். ஆனால் அப்படிச் சொல்லும் படியாக தமிழ்ப் பாடம் வலியுறுத்துகிறது என்பது இன்னொரு மகிழ்ச்சியின் தருணமாக இருந்தது.
இதே நேரத்தில் தமிழை மொழிப் பாடமாக எடுத்துப் படிக்காது முதலிடப் பட்டியலில் இடம் பெற்ற மாணாக்கர் களின் விருப்பம் பொறியியல் துறையாக இருக்கிறது. தமிழ் நாட்டின் தாய்மொழியான தமிழை ஒரு மொழிப் பாடமாகக் கற்கக் கூட வேண்டாம் என முடிவு செய்யும் போதே அந்த மாணாக்கர்களின் எதிர்காலம், முன்னேற்றம், என்பதை அவர்களின் பெற்றோர்கள் திட்டமிட்டுத் தந்து விடுகிறார்கள் என்ற உண்மை புரியக்கூடிய ஒன்று தான். இந்தத் திட்டமிடலைச் சரியான வழிகாட்டல் எனச் சொல்வதா? சுயநலத்தை வளர்க்கும் சிந்தனைத் திணிப்பு எனச் சொல்வதா? என்ற குழப்பம் எனக்கு இப்போதும் இருக்கிறது.
இன்று எம்பிபிஎஸ் என்ற அடிப்படை மருத்துவப் படிப்பு மட்டும் படித்தவரை மருத்துவராக அங்கீகரிக்கும் மனப்போக்கு கொஞ்சங் கொஞ்சமாக மாறிக் கொண்டே வருகிறது. எம்பிபிஎஸ் படிப்புக்கு மேல் எம்.டி., எம்.எஸ்., எப்.ஆர்.சி.எஸ்.,என மேல் படிப்பு ஒன்றை படித்தவர்கள் மட்டுமே மருத்துவர்களாகக் கருதப்படும் நிலையில் 12 அடி அகலம் 15 அடி நீளம் கொண்ட தனியறையில் அமர்ந்து வைத்தியம் பார்க்கும் மருத்துவரை நாடி நோயாளிகள் வருகை குறைந்து போய்விட்டது. பல்வேறு மருத்துவர்களும் வந்து செல்லும் பாலி கிளினிக்குகளோ நகரங்களில் மருத்துவ மனைகளாகக் கருதப்படுகின்றன.
நான்கு ஆண்டு எம்பிபிஎஸ், அதன்பின் இரண்டு ஆண்டு பயிற்சி மருத்துவர், அதன்பின் மேல்படிப்பு என முடித்து, பாலி கிளினிக்கில் வேலைக்குச் சேர்ந்து அல்லது அதை உருவாக்கிச் சம்பாதிக்கத் தொடங்கு வதற்கு முன்பு பொறியியல் கல்வியைத் தேர்வு செய்தவன் மாதம் அரை லட்சம் சம்பளம் வாங்கும் நிலையில் இருக்கிறான் என்ற உண்மை உரைக்கத் தொடங்கி விட்டது.
நடுத்தர வர்க்கப் புத்திசாலிப் பெற்றோர் மருத்துவ மோகத்தைக் குறைத்துக் கொண்டதின் பின்னணியில் இப்படிச் சில காரணங்கள் இருக்கக் கூடும். நோயாளிகளிடமும், பெற்றோர் களிடமும் ஏற்பட்டுள்ள இந்த மாற்றம் ஏதோ தானாக உண்டான மாற்றம் என்று நினைக்க வேண்டியதில்லை. மருத்துவத்துறை சேவைத் துறையாக இல்லாமல்,குழும வணிக நிறுவனம் (கார்ப்பரேட் செக்டார்) என நவீனப் பொருளாதாரச் சொல்லாக மாறிவிட்டது. இதன் பின்னணி யிலும் நமது தனியார்மய, தாராளமயப் பொருளாதாரத்தின் பங்கு உண்டு. திரும்பத் திரும்பச் சொல்லப்பட்டுக் காட்சிப் படுத்துவது எல்லாம் ஏற்கத்தக்கதாக மாறும் என்ற ஊடக உளவியலின் பாடங்கள் தீவிரமாக வேலை செய்கின்றன.
பள்ளி இறுதித் தேர்வில் தொடர்ந்து ஒவ்வோர் ஆண்டும் தேர்ச்சி விகிதம் கூடிக் கொண்டே வருவதும், தேர்ச்சி விகிதத்தில் பெண்களின் எண்ணிக்கையும் தேர்ச்சி விகிதமும் அதிகரித்து வருவதும் கூட மகிழ்ச்சியான தகவல்கள் தான். பட்டங்கள் ஆளவும் சட்டங்கள் செய்யவும் பாரினில் பெண்கள் தயாராவதைத் தானே கவி பாரதி கனவு கண்டான். அவனே, ‘ஆணும் பெண்ணும் நிகரெனக் கொள்வதால், அறிவிலோங்கி இவ்வையம் தழைக்குமாம்’ என்றும் எழுதியுள்ளான். இந்த வரிகள் அவனது கனவு அல்ல என்ற போதும், இந்த நேரத்தில் சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டிய ஒன்று.
பள்ளிக் கல்வியின் தேர்ச்சி விகிதத்திற்கேற்பக் கல்லூரிக்குள் அடி எடுத்து வைக்கும் பெண் களின் எண்ணிக்கை இருக்கிறதா? என்றால் இல்லை என்றே புள்ளி விவரங்கள் சொல்கின்றன. பெண்கள் மட்டுமே பயிலும் கல்லூரிகளின் எண்ணிக்கை குறைவாக இருப்பதைக் காரணம் காட்டி, அவர்களின் கல்லூரிக் கனவைப் பெற்றோர் கலைத்து விடுகின்றனர் என்றும், அதன் தொடர்ச்சியாகக் கல்யாணக் கனவை விதைத்துத் தங்கள் கடமையை முடித்து விடத் திட்டமிடுகின்றனர் என்றும் சமீபத்திய ஆய்வுகள் சில சொல்கின்றன.
ஆண் தான் குடும்பத்தின் ஆதாரம்; அவனே சம்பாதிக்க வேண்டும்; அவனே பரம்பரைச் சொத்தை ஆள வேண்டும் என்ற மரபான ஆண் மையச் சிந்தனைகள் இன்னும் கூட இருக்கத் தான் செய்கின்றன. அதன் மறுதலையாகப் பெண் புகுந்த வீட்டுக்குப் போகப் பிறந்தவள்; அவளுக்குப் பெற்றோர் செய்ய வேண்டிய கடமைகளில் தலையாயது ஓர் ஆணைப் பார்த்துத் திருமணம் நடத்தி வைப்பது தான் என்ற நம்பிக்கையும் தொடர்கிறது.
மகளிர் மட்டுமே பயிலும் கல்லூரிகள் இல்லாவிட்டால் என்ன? நமது அரசுகளும் உயர்கல்வி அமைப்புக்களும் எல்லாக் கல்லூரிகளையும் இருபாலார் கற்கும் கல்லூரிகளாக மாற்றி அனுமதிக்கும் வேலையைத் தொடங்கிப் ஐந்தாண்டுகளுக்கு மேலாகி விட்டன. ஆண்களுக்கு மட்டுமாக இருந்த கலை அறிவியல் கல்லூரிகள் அனைத்தும்இன்று இருபாலார் கற்கும் கல்விச்சாலைகளாக மாறிக் கொண்டிருக்கின்றன.
இந்த வேகத்தையும் நியாயத்தையும் பெற்றோரும் மாணவிகளும் புரிந்து கொண்டால் பெண்களின் உயர்கல்விக் கனவுகள் கானல் நீராவதைத் தடுத்து விடலாம். பெண்கள் பட்டங்களைப் பெற்று வீட்டில் முடங்கிப் போவதைக் கைவிட்டு, நாட்டு நீதியும், வீட்டு நீதியும் செய்ய வெளியே வரவேண்டும். அதற்குத் தேவை கல்வி மட்டுமல்ல என்று சொல்ல வந்த பாரதி, ‘ நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும் நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும் திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும்’ என்று சொல்லிச் சென்றான் என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். மே.18

மனச்சுவர்கள் உடைய வேண்டும்

திடீரென்று சில ஊர்களும் நபர்களும் மாநில எல்லைகளைத் தாண்டி தேசத்தின் பரப்புக்குள்ளும் சர்வதேச எல்லைக்குள்ளும் கவனம் பெற்று விடுவதுண்டு. மதுரை மாவட்டம் உத்தப்புரம் கிராமம் திடீர் பரபரப்பில் தேசிய அலைவரிசைகளின் கவனத்துக்குரியதாக ஆகி விட்டது. இருபத்தைந்து வருடங்களாக இருந்த தடுப்புச் சுவர் இடிக்கப்பட்டதன் மூலம் உத்தப்புரம் கிராமத்தில் தீண்டாமையும் சாதி வேறுபாடும் ஒழிந்து விடும் என்று நினைத்துக் கொண்டால் நாம் கண்களை இறுக மூடிக் கொண்டு ஆகாயத்தில் பரப்பதாகக் கனவு காண்கிறோம் என்று தான் அர்த்தம்.
இந்திய சுதந்திரத்திற்குப் பின் தமிழ் நாட்டில் நடந்த சாதிக்கலவரப் பூமிகளில் நடுநிலையான ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டால் ஓர் உண்மை தெரிய வரக்கூடும். கொடியங்குளத்தின் பின்னணியில் இருந்தது ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் பெற்ற பொருளாதாரத் தற்சார்பு என்பதைப் பல ஆய்வுகள் சுட்டிக் காட்டியுள்ளன. உத்தப்புரம் கலவரம் அறுபதுகளின் இறுதியாண்டுகளில் தொடங்கிய ஒன்று. முழுமையான விவசாயப் பின்னணி கொண்ட அக்கிராமத்தில் ஏற்பட்ட நிலவுரிமை மாற்றங்களே கலவரத்தின் திரிகள் என்பதை நேரடியாக அறிந்தவன் நான்.ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பொருளாதார மேம்பாடும் அதனால் அவர்கள் செய்ய மறுத்த அடிமைத் தொழிலின் பின் விளைவுகளுமே சாதி மோதல்களின் முதன்மைக் காரணங்களாக இருந்துள்ளன உத்தப்புரம் கிராமத்தில் மட்டும் அல்ல.
தமிழ்நாட்டில் சில ஆயிரம் கிராமங்களிலாவது அது போன்ற தடுப்புச் சுவர்கள் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. கண்ணுக்குத் தெரியும் சுவர்கள், கம்பிகள் போன்றன சேரிகளைப் பிரிக்கும் கோடுகளாக இருக்கின்றன.மனிதர்கள் ஏற்படுத்திய சுவர்களும் தடுப்புக்களும் இல்லை யென்றால் ஓடைகள், கண்மாய்கள், ஆறுகள் அல்லது சாக்கடைகள் என இயற்கை ஏற்படுத்திய தடுப்புக்கள் இருக்கவே செய்கின்றன.
சாதி வேறுபாடு காட்டுவதும், தீண்டாமையைக் கடைப்பிடிப்பதும் குற்றம் என்ற பயத்தை நமது அரசாங்கமும் அதன் சட்டங்களும் உண்டாக்கியிருக்க வேண்டும்.ஓட்டு வங்கி அரசியலால் தீர்மானிக்கப்படும் நமது ஜனநாயகத்தில் அதற்கான தீர்வுகள் கண்ணுக்கு எட்டிய தூரத்தில் இல்லை என்றே தோன்றுகிறது. சட்டத்தின் இடத்தைக் கல்வி நிறுவனங்கள் எடுத்துக் கொண்டு, தன்னையொத்த மனிதனைத் தீண்டத் தகாதவன் எனக் கருதும் ஒருவன் மனிதனே அல்ல என்ற குற்ற உணர்வையாவது ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டும். ஆனால் கல்விச் சாலைகளும் நம்பிக்கை ஊட்டுவதாக இல்லை. உத்தப்புரம் மாநில எல்லைகளைத் தாண்டி பரபரப்பான போல இந்த நிகழ்வு பரபரப்பானதல்ல.
உயர்கல்வி நிறுவனம் ஒன்றில் நடந்த அந்த நிகழ்வு ஒவ்வொருவரும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய செய்தி: “ஹைதராபாத் மையப்பல்கலைக்கழகம் தனது துறையொன்றில் படித்துக் கொண்டிருந்த செந்தில் குமார் என்ற மாணவனின் மரணத்துக்குப் பொறுப்பேற்று அவரின் அப்பாவிப் பெற்றோருக்கு ஐந்து லட்சம் ரூபாயை (ரூ.5,00,000) நஷ்ட ஈடாகத் தர உள்ளது” இது தான் எனக்கு வந்த செய்தி. ஹைதராபாத் பல்கலைக்கழகத்தில் இயல்பியல் துறையில் டாக்டர் பட்டத்திற்குப் படித்துக் கொண்டிருந்த செந்தில்குமார் பற்றிய செய்தியை நான் நமது பத்திரிகைகளிலும் வாசிக்கவில்லை. 24 மணி நேரமும் கிரிக்கெட் தகவல்களை மின்வெட்டுச் செய்தியாகச் சொல்லிக் காட்டும் ஆங்கிலச் செய்தி அலைவரிசை களிலும் பார்க்கவில்லை. இணையதளத்தின் வழியாகத் தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்ளும் நண்பர் களின் வழியாகத் தான் இந்தச் செய்தி என்னிடம் வந்து சேர்ந்தது.
செந்தில் குமாரின் மரணத்துக்குப் பின்பு அவரது பெற்றோருக்கு ஐந்து லட்சம் நஷ்ட ஈடு தரப்போகும் தகவலை அனுப்பி வைத்த நண்பர் தான் அவரது மரணம் குறித்த தகவலையும் இணையம் வழியாக அனுப்பி யிருந்தார்.அவர் அனுப்பியிருந்த இணைப்புகள் செந்தில்குமாரின் சோகக் கதையைச் சொல்லி மூன்று மாதங்கள் ஆகிவிட்டன. நானும் மறந்து போயிருந்தேன். மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு இணையத் தகவல்கள் சொன்ன செந்தில்குமாரின் கதை இது தான்.
தமிழ் நாட்டின் சேலம் மாவட்டத்தில் உள்ள ஜலகண்டபுரம் என்ற கிராமத்தில் பன்றிகளை மேய்க்கும் பன்னி யாண்டி என்னும் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் செந்தில்குமார். அந்தச் சாதியிலிருந்து அரசாங்கம் வழங்கிய இட ஒதுக்கீட்டுச் சலுகையைப் பயன்படுத்தி பிஎச்.டி . பட்டம் வரை படிக்க வந்த முதல் மாணவர் மதுரை அமெரிக்கன் கல்லூரியில் எம்.எஸ்ஸி படிப்பையும், புதுவை மையப் பல்கலைக்கழகத்தில் எம்.பில் பட்டத்தையும் படித்து விட்டு பிஎச்.டி.பட்டம் பெற விரும்பியிருக்கிறார். அவருக்கு பல்கலைக்கழக மானியக் குழு, முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி பெயரில் வழங்கும் உதவித் தொகை கிடைக்கவே, ஹைதராபாத் பல்கலைக் கழகத்தில் மனுச்செய்து இடத்தையும் பெற்றுச் சேர்ந்து விட்டார். 2007, ஜுலையில்¢ சேர்ந்த அவருக்கு எட்டு மாதங்கள் வரை ஆய்வு செய்வதற்கான நெறியாளர் நியமனம் நடக்கவில்லை. 2008 பிப்ரவரியில் அவரது மரணம் நடந்து விட்டது.நோய்வாய்ப்பட்டதால் செந்தில்குமாரின் மரணம் ஏற்பட்டது என்பது பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்தின் வாதம். சாதி வேறுபாடு காட்டியதால் ஏற்பட்ட மன உளைச்சலால் தான் செந்தில்குமார் தற்கொலை செய்து கொண்டார் என மாணவர் தரப்பு போராட்டங்களைத் தொடங்கியது.
பட்டியல் இன மாணவர்கள் தொடர் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதால் அமைக்கப்பட்ட விசாரணைக் குழு தவறு எதுவும் நடக்கவில்லை; சாதி ஏற்றத் தாழ்வுகள் எதுவும் பல்கலைக்கழக நடைமுறைகளில் இல்லை என அறிக்கை அளித்துள்ளது.அதே நேரத்தில் செந்தில்குமாருடன் ஒரே நேரத்தில் படிப்பில் சேர்ந்த இரண்டு பேருக்கு ஆய்வு நெறியாளர்கள் நியமனம் நடந்துள்ளது. செந்தில்குமாருக்கும் இன்னொரு பட்டியல் இன மாணவருக்கும் நெறியாளர் நியமனம் நடைபெறவில்லை என்ற உண்மையையும் சுட்டிக் காட்டியுள்ளது.அதன் பின்னணியில் இருந்தது சாதி வேறுபாட்டுப் பிரச்சினை அல்ல;கல்வி சார்ந்த பிரச்சினைகளே என்று அந்த அறிக்கையில் கூறியுள்ளனர்.இவ்வாறு அறிக்கை சமர்பித்த அதே குழுவினர் இது போன்ற நிகழ்வுகள் பல்கலைக்கழகத்தில் நடக்காமல் இருக்க வேண்டும் ; அதற்காக மாணவரின் பெற்றோருக்குக் கருணைத் தொகையாக ரூபாய் ஐந்து லட்சம் வழங்கலாம் என்றும் பரிந்துரைத்துள்ளனர்.குழுவின் அறிக்கையை ஏற்று ஹைதராபாத் பல்கலைக்கழகத்தின் துணை வேந்தர் பேராசிரியர் சையத் இ.ஹைசன் இப்போது ஐந்து லட்ச ரூபாயைக் கருணைத்தொகையாக அளிக்க முன் வந்துள்ளார்.
முதல் தலைமுறைப் பட்டதாரியான செந்தில்குமாரின் எதிர்காலக் கனவை நம்பிக் கடன் வாங்கி வாழ்ந்திருக்கும் அவரது பெற்றோருக்கு இந்தக் கருணைத் தொகை சிறிய ஆறுதலாக இருக்கக் கூடும்.அவர்களும் அதைப் பெற்றுக் கொண்டு ஒதுங்கிப் போய்விடவும் கூடும்.ஆனால் செந்தில்குமாரின் மரணம் சந்தேகத்திற்கு அப்பாற்பட்டதுதானா?நிச்சயமாக இருக்க முடியாது. மரணத்தைத் தேடிக் கொள்ளும்படி அவர் நெருக்கடிக்குள்ளாகியிருக்கிறார். சந்தேகத்துக்குரிய அந்த மரணத்துக்குப் பின்னால் இருப்பது சாதி ஏற்றத் தாழ்வு என்னும் கொடிய மனநோய் என்பதை உணர்த்தும் வழி எது? இன்னொரு செந்தில் குமார் சந்தேகத்துக்குரிய மரணத்தை சந்திக்க மாட்டார் என்பதற்கு இங்கே உத்தரவாதம் ஏதாவது இருக்கிறதா..?தெரியவில்லை.
ஊர் என்றும் சேரி என்றும் பிரிந்து கிடக்கும் தமிழ்நாட்டின் கிராமங்களில் ஆதிக்கசாதியினர் வாழும் பகுதிகள் மேட்டுத்தெருக்களாகவும், அடித்தள மக்கள் வாழும் பகுதிகள் பள்ளத் தெருக்களாகவும் இருப்பதற்கு நிலவியல் காரணங்கள் எதுவாவது இருக்க முடியுமா.? சாதி அமைப்புத் தங்களுக்கு வழங்கியிருப்பதாக நம்பும் ஆதிக்க உணர்வைத் தவிர.தினசரிக் கூலியைப் பெற்று மூன்று வேளை வயிறு நிறைய சாப்பிட முடியாத நிலையிலும் சாதி ஆதிக்கத்தை விட்டுவிடக் கூடாது எனப் பிடிவாதம் பிடிக்கும் அந்த உளவியலை உண்டாக்கிய சாதி அமைப்பை மாற்ற மண் சுவர்களும், மதிற்கோட்டைகளும் தகர்க்கப்படுவது போதாது ;மனச்சுவர்கள் தகர்க்கப் பட வேண்டும் . மே.11

May 10, 2008

விளம்பரத்தூதர்களின் முகங்கள்.



பள்ளிக் கூட வாகனத்தில் கண்ணயர்ந்தபடி அசைந்து அசைந்து செல்லும் அந்தச் சின்னப் பெண்ணைக் காட்டும் அந்த விளம்பரத்தை நீங்கள் பார்த்திருப்பீர்கள். பார்க்கவில்லை என்றால் தினந்தோறும் பரபரப்புடன் நடந்து கொண்டிருக்கும் ஐபிஎல் இருபதுக்கு /20 கிரிக்கெட் ஆட்டங்களைப் பாருங்கள்.
சிறுமியைக் காட்டிய காமிரா தூரத்தில் அந்த வாகனத்தைத் துரத்தியபடி நாய்க்குட்டி ஒன்று ஓடி வருவதையும் காட்டும்.அடுத்த காட்சியாகச் சிறுமி திடீரென்று எதையோ மறந்து விட்டோம் என்ற உணர்வுடன் தவிப்பதைக் காணலாம். இப்போது நாய் காமிராவின் அண்மைக் காட்சியில் வாகனத்தை நெருங்கி யிருக்கும்.அதன் வாயில் பள்ளிக்கூடச் சிறுமியின் கழுத்துப் பட்டை தொங்கிக் கொண்டிருக்கும். காட்சிகளைத் தொடர்ந்து உதவிக்கு நன்றி என்ற வாசகம் ஆங்கிலத்தில் விரியும். அத்தோடு இத்தகைய உதவி வேண்டுமானால் உங்களிடம் இருக்க வேண்டியது வோடாபோன் என்பதைக் குறிப்பால் உணர்த்தும் அந்த விளம்பரக்காட்சி.
மறந்து விட்ட கழுத்துப் பட்டையை எடுத்து வர வோடாபோனைப் பயன்படுத்தலாம் என்பது சரித் தான். தபால் தலை ஒட்டும் மென்பசையாக வோடாபோன் எப்படிப் பயன்படும் என்று நாம் கேட்கக்கூடாது. அந்த விளம்பரத்தில் வரும் அந்த நாய் சிறுமிக்கு எச்சில் தந்து தபால் தலை ஒட்ட உதவுகிறது என்ற கதையைப் பார்வையாளன் நம்புகிறான். சொல்லப்படும் கதையை நம்புவதன் மூலம், நம்பிக்கையான கதைக்குப் பின் முன் நிறுத்தப்படும் பொருளை யும் நுகர்வோர் ஏற்றுக் கொள்வார்கள் என்பது வியாபாரத்திலும் விளம்பரத்திலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட ஓர் உத்தி.
அதிகம் உயரம் இல்லாமல் , பயமுறுத்தும் பார்வையில்லாமல், அலட்டாமல் , மென்மையாக மனிதர்களின் பின்னால் ஓடி வரும் அந்த நாய் பஹ் என்ற இனத்தைச் சேர்ந்தது என நாய்கள் வளர்ப்பதில் ஆர்வம் கொண்ட ஒரு நண்பர் சொன்னார். அவரது வீட்டில் ஜெர்மன் ஷெப்பர்டு, ராஜபாளையம், பொமரேனியன் என வகைக்கு ஒன்றாக மூன்று நாய்களை வளர்ப்பதாகவும், நான்காவதாக இந்தப் பஹ் இன நாயொன்றை வாங்க வேண்டும் என்ற முயற்சியில் அதன் விலையைக் கேட்டு அதிர்ந்து போனதாகவும் சொன்னார். சென்னையில் நாய்கள் வளர்த்து விற்கும் இடங்களில் தொடர்பு கொண்ட போது ஒரு நாயின் விலை 25000 ரூபாய் சொன்னால் அதிர்ச்சி அடையத்தானே செய்வார்.
வீட்டின் பெரியவர்களுக்குப் பிடித்த நாய்கள் மீது அந்த வீட்டின் கடைக்குட்டி சிறுமிக்கு விருப்பம் இல்லை. அவளுக்குத் தோழியாகவும் உதவிகரமாகவும் இருக்க பஹ்¢ இன நாயொன்று வேண்டும். நடுத்தர, உயர்நடுத்தர வர்க்கத்துக் குட்டித்தேவதைகளின் ஆசையை நிறைவேற்ற இருபத்தைந்தாயிரம் ரூபாய் செலவழிப்பதைத் தவிர அவர்களின் பெற்றோர் களுக்கு வழி என்ன இருக்கிறது?
சாதுவாகவும் நண்பராகவும் வோடாபோன் விளம்பரத்தில் வரும் அந்த நாய்க் குட்டி வோடாபோனின் விளம்பரத் தூதரகளில் ஒன்று. முன்பு ஹட்ச் என்ற பெயரில் இருந்த அலைபேசி வியாபார நிறுவனம் தான் இப்போது வோடாபோன் நிறுவனமாகக் கைமாறி யிருக்கிறது. ஹட்சை வாங்கிய வோடாபோன் அதன் வணிகத் தூதரான அந்த நாய்க் குட்டி யையும் சேர்த்தே வாங்கியிருக்கலாம்.ஹட்ச் நிறுவனத்தின் விலையில் அந்த விளம்பரத் திற்கும் குறிப்பிட்ட விலை பேசப்பட்டிருக்கும். இவையெல்லாம் வியாபாரப் பேரங்களும் ரகசியங்களும் எனப் பொது மக்களாகிய நாம் விட்டு விலகி முடியாது.
இவ்வகை வியாபாரங் களும் அதற்குத் துணை புரியும் விளம்பரங்களும் தனிமனிதர்களில் பணப்பைக்கு மட்டுமே குறி வைப்பன அல்ல. தனிமனிதர்களின் மனங்களையும், அவர்களின் பண்பாட்டு வெளிப்பாடு களையும் , கலையியல் ஆர்வம், ஈடுபாடு, சோதனை முயற்சிகள் என அனைத்தையும் குறி வைத்துத் தாக்கிச் சிதைக்கின்றன என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறோம்.
புதிதாகத் தொடக்கப்பட்ட ஒரு தொழிலையையோ, வணிக நிறுவனத்தையோ, நுகர் பொருளையோ அறிமுகப் படுத்தும் நோக்கத்தில் செய்யப்படும் விளம்பரம் வியாபாரத்தின் தேவைகளுள் ஒன்று என்பதை யாரும் மறுப்பதற்கில்லை. தங்கள் தயாரிப்பு ஒன்றை நுகர் வோரிடம் கொண்டு செல்ல விளம்பரத்தைப் பயன் படுத்துவது என்ற நிலை யிலிருந்து அடுத்த கட்ட நகர்விற்குத் துணை செய்பவர்கள் விளம்பர மாடல்கள்.விளம்பர மாடல்கள் ஒரே மாதிரியான பொருட்களின் போட்டியில் இதுதான் சிறந்தது என்று சொல்லும் வேலையைச் செய்கிறார்கள்.
விளம்பரச் செலவு என்பது தாராளமயப் பொருளாதாரத்தின் உடன் நிகழ்வு.தொழிலுக்கான முதலீட்டு மூலதனத்தில் சரிபாதியைக் கூட விளம்பரத்திற்கு ஒதுக்கலாம் என்பது நவீன மேலாண்மை நிறுவனங்கள் சொல்லித் தரும் பாடங்களில் ஒன்று. அந்நிறுவனங்களே விளம்பரத்தூதர் என்ற கருத்துநிலையையும் வியாபாரப் போட்டிக்குள் அறிமுகப்படுத்தி யுள்ளன. அறிமுகப் படுத்தியதோடு விளம்பரத்தூதர்களை உருவாக்கும் முறைகளையும் கூடக் கற்றுத் தருகின்றன.
விளம்பரத் தூதர் பிரபலமாக இருக்க வேண்டும் என்பது அதன் பால பாடங்களில் ஒன்று. பிரபலம் என்றவுடன் சாதாரணப் பிரபலம் என்று நினைத்து விட வேண்டாம். ஒருவர் ஈடுபடும் துறையில் முதல் இடத்தில் - நம்பர் ஒன்னாக இருக்க வேண்டும்.கிரிக்கெட் என்றால் மாஸ்டர் பிளாஸ்டர் சச்சின் அல்லது அதிரடித் தோனி; திரைநாயகன் என்றால் சூப்பர் ஸ்டார் ஷாருக் கான்/ விஜய் ; சின்னத்திரை என்றால் ரேட்டிங்கில் முதல் இடத்தில் இருக்கும் தொடரின் நாயகி அல்லது ஜோடி நம்பர் ஒன்னில் முதலிடத்தில் வந்த நாயகன்.
இப்படி முதல் இடத்திற்கான போட்டிகளை உருவாக்குவதும் இந்தத் தொழில் நிறுவனங்கள் தான் என்பதை ஊடகப் பார்வையாளர்கள் உணர்ந்திருக்கக் கூடும். நிறுவனங்கள் உருவாக்கும் போட்டிக் களத்தில் ஈடுபடும் தனிநபர்கள் தங்களைப் பிரபலப்படுத்திக் கொள்வதற்காகப் பின்பற்றும் உத்திகளும் சமரசங்களும் தங்களது தனிமனித ஆளுமைக்கு ஏற்படுத்தும் பங்கத்தை அறிந்துள்ளனரா ? என்ற சந்தேகம் எழுகிறது.
இதை நினைத்துப் பார்த்தால் மானாட .. மயிலாட.. போன்ற நிகழ்ச்சிகளில் இப்படியான ஆட்டங்களைப் போட மாட்டார்கள். இத்தகைய ஆட்டங்கள் முன்பு கிராமங்களின் திருவிழாக் களில் ரிகார்ட் டான்ஸ் என்ற பெயரில் நடந்த ஆட்டங்களின் நகல்களாகத் தான் இருக்கின்றன. அதில் வெளிப்படுவது நடனமோ, திறமையோ அல்ல; ஆசைகள் மட்டும் தான்.
வியாபார நிறுவனங்களுக்காகப் பிரபலங்களை உருவாக்கும் போட்டியில் முதலிடம் வகிக்கும் விஜய் தொலைக் காட்சி தொடர்ந்து மனிதர்களைத் தன்னிலை அற்றவர்களாக மாற்றிப் பிரபலமாகும் போட்டிக்குள் தள்ளிக் கொண்டே இருக்கிறது. அதைப் பார்த்து மற்ற தொலைக் காட்சி அலைவரிசைகளில் பங்கேற்பவர்களும் அந்தப் பாதையிலேயே பயணம் செய்கிறார்கள். போட்டி நிகழ்ச்சிகளில் நடுவர்களாக இருப்பவர்களுக்கும், பங்கேற்பாளர்களுக்கும் இடையே ஏற்படும் கருத்து வேறுபாடுகள், சச்சரவுகள், சண்டைகள் போன்றன பார்வையாளர்களுக்குக் காட்டப்பட வேண்டியன அல்ல. சிம்புXபப்லு; சிம்ரன்Xவிஜய் ஆதிராஜ்; எஸ்.ஜே. சூர்யா X போட்டியாளர்கள் என உருவாக்கிக் காட்டப்பட்ட மோதல்கள் உண்மையான மோதல்களா? பிரபலங்களை உருவாக்கும் உத்தியா என்பது விடை தெரியாத மர்மங்களே.
கிரிக்கெட் போட்டியில் ஸ்ரீசாந்தை அடித்த ஹர்பஜன் மோதல் காட்சி கூட திட்டமிட்டு உருவாக்கப் பட்ட காட்சி தானோ என்ற ஐயங்களை நமது ஊடகங்கள் எழுப்பியதை நினைவுக்குக் கொண்டு வந்தால் இது புரியலாம்.தாராளமயப் பொருளாதாரம் பெரும் லாபத்தை நோக்கமாகக் கொண்டது.பெரும் லாபத்திற்கு தேவை விளம்பர மாடல்கள் மட்டும் அல்ல. விளம்பரத்தூதர்கள் தான் முக்கியத்தேவை. அதற்குத் தேவை பிரபலங்கள். மனதில் நிற்கும் பிரபலங்கள்.பிரபலங்கள் நாய்க்குட்டிகளாகவும் இருக்கலாம்; மனிதர்களாகவும் இருக்கலாம்.
விளம்பரத்தூதராக ஆக்கப்பட்ட நாய்க்குட்டி தன் இனத்துக்கு விலையையும் மதிப்பையும் கூட்டியது போல விளம்பரத்தூதர்களாக ஆகும் மனிதர்கள் செய்வதில்லை. அதற்குப் பதிலாகத் தொடர்ந்து தான் பரிந்துரைக்கும் பொருளை மதிப்புடையதாக ஆக்குவார்கள் என்பதால் தான் மனிதர்கள் விளம்பரத் தூதர்களாக ஆக்கப்படுகிறார்கள். 04-05-08