September 04, 2007

பெண்ணிய நோக்கில் சங்க அகக்கவிதைகள்

முன்னுரை:
திறனாய்வு தனியொரு துறையாக வளர்ந்த பின்பு இலக்கியப் பிரதி அல்லது பனுவல்களை வாசிப்பதற்குப் புதிய புதிய வாசிப்பு முறைகள் அறிமுகம் ஆகிக் கொண்டே இருக்கின்றன. புதிய வாசிப்பு முறைகள், பழைய இலக்கியங்களுக்குப் புதிய விளக்கங்களைத் தருகின்றன. அப்புதிய வாசிப்பு முறைகள், வார்த்தைகளுக்குப் பொருள் தேடும் வாசிப்பு முறைகள் அல்ல. அவை பெரும்பாலும் கலைக் கோட்பாட்டுப் பின்புலங்களுடன் விளங்குகின்றன. அதனால் புதிய கருத்தியல்களின் ஊடாகப் பயணம் செய்கின்றன. அப்பயணங்களில் சில, அதுவரை இருந்த முறைமைகளையும் வரையறைகளையும் கூடுதல் பலமுடையன என்று சொல்ல முனைவதுண்டு. வேறுசில பயணங்கள், மரபாகப் பின்பற்றப்படும் முறைமைகளையும் வரை யறைகளையும் போதாமை நிரம்பியன எனக் கூறி நிராகரிக்கின்றன. சில பயணங்கள் மாற்றங்களைக் வேண்டுகின்றன. இக்கட்டுரை சங்க அகக் கவிதை களின் ஒரு பகுதியைப் பெண்ணியக் கலைக்கோட்பாட்டின் பின்னணியில் வாசித்துப் பார்த்து, இதுவரை பின்பற்றப் பட்ட முறைமைகளிலும் வரையறைகளிலும் போதாமைகள் உள்ளன எனக்காட்ட முனைகின்றது.
அத்துடன் சங்கக் கவிதைகளை வாசிக்கப் புதிய முறைமைகள் தேவை என்பதைப் பரிந்துரைக்கவும் முயற்சி செய்கிறது. அதே நேரத்தில் இந்தக் கட்டுரை முடிந்த முடிவாக எதனையும் உறுதி செய்யவில்லை என்பதும் உண்மை. முடிவுகளாகக் கூறாமல் சில ஐயங்களையும் அந்த ஐயங்களுக்கான காரணங்களையும் மட்டுமே முன் வைக்கிறது. சங்கக் கவிதைகள் அனைத்தையும் முழுமையாக ஆய்வு செய்யாமல் அதில் ஒரு பகுதியை மட்டுமே வாசித்துள்ள நிலையில் ஐயங்களை மட்டும் தானே முன்வைக்க முடியும்?

கலைக்கோட்பாடு:
ஓரு படைப்பாளி அல்லது ஓர் இலக்கிய இயக்கம் பின்பற்றும் படைப்பியக்கத்தைக் குறிக்கும் சொல்லாகவே கலைக்கோட்பாடு அல்லது இலக்கியக்கோட்பாடு என்ற சொல் உள்ளது. படைப்பியக்கம் என்பது படைப்பு சார்ந்த நுட்பங்கள் எனப் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. படைப்புப் பொருள், படைப்புமுறை, படைப்பு நோக்கம் என படைப்பு நுட்பம் விரியக்கூடியது. படைப்பு சார்ந்த இவை படைப்பில் வெளிப்படுகின்றன என்று காட்டுவது மட்டுமல்லாமல், அதன் நுகர்வோனாகிய வாசகனிடமும் சென்று சேர்வதில் தான் படைப்பியக்கம் முழுமை அடைகின்றது. ஆக, ஒரு கலைக்கோட்பாட்டைப் பற்றிய சொல்லாடல் என்பது படைப்பாளி, படைப்பு , அதன் வாசகன் என்ற மூன்ற மையங்களைப் பற்றிய பேச்சாக இருக்கிறது. இம்மூன்றில் ஏதொன்றையும் தவிர்த்து விட்டு அந்தக் கலைக் கோட்பாட்டைப் பேச முடியாது. மூன்றில் ஒன்றைத் தவிர்க்க முடியாது என்பது எப்படி உண்மையோ அதுபோல் ஒன்றைப் பற்றி மட்டுமே பேசவும் முடியாது. உலக இலக்கிய வரலாற்றில் குறுக்கும் நெடுக்குமாகப் பயணம் செய்யும் ஓர் இலக்கிய மாணவன் இலக்கியக்கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் இலக்கியம் செய்யப் பட்டதற்கும், செய்யப்பட்ட இலக்கியங்களை விளக்குவதற்கு இலக்கியக் கோட்பாட்டை உருவாக்கிக் கொண்டதற்கும் உதாரணங்களைக் காட்ட முடியும். தமிழ் இலக்கியப் பரப்பும் இதற்கு விலக்கானதில்லை.தமிழ் இலக்கியப்பரப்பை வாசிக்கும் நாம் தமிழில் உள்ள பனுவல்களை எவ்வாறு வாசித்து வந்துள்ளோம் அல்லது வாசிக்கிறோம் என்பதை நினைவு படுத்திக் கொள்வோம். அல்லது நமக்கு முன்பு வாசித்தவர்கள், அவர்களின் வாசிப்பிற்கேற்ப கட்டுரைகளை அல்லது நூல்களை எவ்வாறு எழுதியுள்ளனர் என்று யோசித்தால் இரண்டு விதமான போக்குகளும் தமிழில் இருந்துள்ளன என்ற உண்மையை உணர முடியும். சில நேரங்களில் கிடைக்கின்ற இலக்கியக் கோட்பாட்டின் பின்னணியில் வாசித்திருக்கிறார்கள்.சில நேரங்களில் இலக்கியக் கோட்பாடுகள் எதனையும் பின்பற்றாமல் நேரடியாகப் பனுவலை வாசித்துப் பொருள் கொள்வதும் நடந்துள்ளது. ஆங்கிலேயர்கள் வந்த பின்பு -இலக்கியக் கொள்கைகள், கோட்பாடுகள் என்ற சொல்லாட்சிகளின் பயன் பாடுகள் வந்ததற்குப் பின்பு-எழுதப்பட்ட படைப்புகளைத் தள்ளி வைத்து விட்டுப் பழைய இலக்கியங்களின் ஊடே பின்னோக்கிப் பார்த்தால் இது புரியலாம். சிற்றிலக்கியங்கள் என அறியப்படும் பிரபந்தங்களை வாசிக்க பாட்டியல் நூல்கள் கோட்பாடுகளைத் தருகின்றன. அவற்றுக்கு முன்பு தோன்றிய காப்பியங்களை வாசிக்க நாம் பின்பற்றும் தண்டியலங்காரம் தமிழில் உள்ள எல்லாக் காப்பியங்களையும் வாசிக்கப் போதுமான இலக்கியக் கோட்பாட்டு நூல்தானா? என்று கேள்வி உள்ளது. தமிழின் மிக முக்கியக் காப்பியங்களான சிலப்பதி காரத்தையும் மணிமேகலையையும் வாசிக்கத் தண்டியலங்காரம் சிறிதும் உதவாது. இவ்விரண்டும் காப்பியங்கள் இல்லை; தொடர்நிலைச் செய்யுள்கள் என்று நாம் வகைப் படுத்தினால் தொடர்நிலைச்செய்யுள் என்பதை எந்தக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் வாசிப்பது என்றகேள்வி எழக்கூடும். அதே போல் தமிழ்க் கவிதை மரபில் அதிக எண்ணிக்கையில் கிடைக்கும் பக்திக்கவிதைகளையும் தத்துவக் கவிதைகளையும் உலகியல் கவிதைகளான தனிப்பாடல்களையும் வாசிப்பதற்கான கோட்பாடுகள் நம்மிடம் உள்ளனவா என்று கேட்டால், 'இல்லை' என்றுதான் பதில் சொல்ல வேண்டும். அறக் கருத்துகளை வலியுறுத்திய நீதிநூல்கள் கூட எந்தக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டன அல்லது விளக்கப்பட்டன என்ற விவரங்கள் இல்லை. அவை நேரடியாகவே பொருள் புரிவனவாக இருப்பதாகக் கருதுவதால், அவற்றின் பின்னணியில் இருந்திருக்கக் கூடிய கோட்பாட்டைப் பற்றி நாம் நினைத்துப் பார்க்கவில்லை.வாசிப்பவரின் வாசிப்பனுபவம் சார்ந்தே பொருள் சொல்லுவதும், சொல்லாடல்களை உருவாக்கிக் கொள்வதும் நடந்துள்ளது.
இந்தப் போக்கிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டவை சங்கக் கவிதைகள். சங்கக் கவிதைகளை அவை புறக்கவிதையாயினும், அகக்கவிதையாயினும் வாசக அனுபவம் சார்ந்து அவற்றை வாசிப்பதில்லை.விளக்குவதும் இல்லை. திட்டமான இலக்கியக் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் தான் அவற்றை வாசிக்கிறோம் அல்லது விளக்குகிறோம். சங்கக் கவிதைகளுக்கு மட்டும் ஏன் இந்த விதிவிலக்கு அல்லது தனித்துவம் ?மறைக்கும் மதயானைகள்தமிழ் இலக்கிய மாணவர்கள் சங்கக் கவிதைகளை மட்டும் தனித்து வாசிக்க முக்கியக் காரணம் தொல்காப்பியம் தான் என்று சொல்வது புதிய செய்தி இல்லை. ஆனால் அப்படி வாசிப்பது பொருத்தமான வாசிப்பு தானா? என்று கேள்வி எழுப்புவது புதிய செய்தி என்றே தோன்றுகிறது. தொல்காப்பியத்தையும் சங்கக் கவிதைகளையும் அருகருகே வைத்து வாசித்துப் பழகிவிட்ட நமக்கு இக்கேள்வி திகைப்பூட்டக் கூடிய கேள்வியாகப் படலாம். இந்த இடத்தில் திருமூலரின் வரியொன்று நினைவுக்கு வருகிறது.''மரத்தை மறைத்தது மாமதயானை; மரத்தில் மறைந்தது மாமத யானை'' என்ற வரி தான் அது. சங்கக் கவிதைகளை விளக்கப் பயன்படும் தொல்காப்பியம் ஒரு மதயானையா..? அல்லது தொல்காப்பியத்தால் விளக்கம் பெற முடியாமல் திணறும் சங்கக் கவிதைகள் தான் மதயானைகளா? என்ற விவாதத்தை உங்கள் முன்னால் வைக்கிறேன். இப்படிச் சொல்வதால் தொல்காப்பியம் என்னும் உச்சபட்சக் கவிதையியல் பாடநூலைக் குறைத்து மதிப்பிடு வதாக நினைத்து விட வேண்டியதில்லை. தொல்காப்பியம் பற்றியும், சங்கக் கவிதைகள் பற்றியும் , இவ்விரண் டிற்கும் இடையேயுள்ள தொடர்புகள் பற்றியும் தமிழர்களாகிய நாம் கொண்டிருக்கும் நம்பிக்கைகள் மற்றும் கருத்துக்கள் பலதரப்பட்டவை; பல நோக்கங்கள் கொண்டவை. ஆனால் அவை மறுபரிசீலனை செய்யப்பட வேண்டியவை என்பதுதான் இந்தக் கட்டுரை முன் வைக்கும் வேண்டுகோள்.



தொல்காப்பியக் கவிதைக் கோட்பாடுகளும் பெண்வெளிப்பாடும்
தொல்காப்பியம், கவிதைகள் எவ்வாறு அமைய வேண்டும் என்ற வரையறைகளை ஒரே இடத்தில் தொகுத்துச் சொல்லவில்லை. மூன்றாவது அதிகாரமான பொருளதிகாரத்தில் ஒவ்வொரு இயலிலும் சில கூறுகள் கிடைக்கின்றன. கவிதையின் உருவத்தைப் பேசும் செய்யுளியல் கவிதைகளின் உள்ளடக்க வேறுபாட்டை மனதில் கொண்டு எழுதப்பட்ட இயல் அல்ல என்பது போல் தோன்றுகிறது. ஆனால் பொருளதிகாரத்தின் முதல் நான்கு இயல்களான அகத்திணையியல், புறத்திணையியல், களவியல், கற்பியல் என்பவை அந்த வேறுபாட்டை உணர்ந்து எழுதப்பட்டுள்ளன.
தொல்காப்பியம் செய்யுளியல் பாக்களையும், அவற்றின் தன்மைகளையும் வகைப்படுத்தி யுள்ளது. ஆனால் கவிதைகளை வகைப்படுத்தவில்லை. என்றாலும் தரப்பட்டுள்ள விதிகளைக் கொண்டு அகக்கவிதை, புறக்கவிதை என்ற இரண்டு வகைக் கவிதைகளின் இயல்புகளைத் தொல்காப்பியர் பேசுவதாகப் புரிந்து கொண்டுள்ளோம். புறத்திணையியலில் முழுமையாகவும், பொருளியல், செய்யுளியல் முதலான இயல்களில் ஒரு சில விதிகளிலும் புறக்கவிதைகளின் இயல்புகள் கூறப்பட்டுள்ளன. அதே போல் அகக்கவிதைகளின் இயல்புகளை அகத்திணையியல், களவியல், கற்பியல் முதலானவற்றில் தந்துள்ளார்.
ஒரு கவிதையில் முதல், கரு, உரி என்ற மூன்று பொருள்கள் அமைவது பற்றியும் அம்மூன்றில் உரிப்பொருளே கவிதையின் ஆதாரம் என்பது பற்றியும் பேசும் அகத்திணையியல் கடைசிச் சூத்திரமாக மக்கள் நுதலிய அகனைந் திணையும் சுட்டி ஒருவர் பெயர்கொளப் பெறாஅர் என்றொரு விதியைச் சொல்கிறது. இவ்விதி அகக்கவிதையைக் கண்டறிய அல்லது புறக்கவிதையிலிருந்து அகக்கவிதையினைப் பிரித்து அறிய உதவும் விதியாகப் பயன்பட்டு வருகிறது.
இவ்விதிகளோடு அகக் கவிதைக்குள் இடம்பெறும் அகத்திணை மாந்தர்களான தலைவி, தோழி, செவிலி, நற்றாய், பரத்தை போன்றவர்களுக்குக் கூற்று நிகழும் இடங்களும், பேசும் முறையும் கூடக் கூறப்பட்டுள்ளன. பாத்திரங்களின் வெளிப்பாட்டைப் பொதுநிலையில் பேசும் தொல்காப்பியம் பெண்களின் வெளிப்பாடு பற்றிச் சிறப்பு விதிகளையும் சொல்கிறது. காமத் திணையில் கண்ணின்று வரூஉம் நாணும் மடனும் பெண்மைய ஆதலின் குறிப்பினும் இடத்தினும் அல்லது வேட்கை நெறிப்பட வாரா அவள் வயினான. [தொல்.களவியல்:17] என்பது ஒரு சிறப்பு விதி.இவ்விதியின் தொடர்ச்சியாகக் களவியலில்,
காமம் சொல்லா நாட்டம் இன்மையின்
ஏமுற இரண்டும் உளஎன மொழிப [களவியல்:18]
சொல்எதிர் மொழிதல் அருமைத்து ஆகலின்
அல்ல கூற்று மொழி அவள் வயினான. [களவியல்:19]

வரைவு இடைவைத்த காலத்து வருந்தினும்
வரையா நாளிடை வந்தோன் முட்டினும்
உரை எனத்தோழிக்கு உரைத்தற் கண்ணும்
தானே கூறும் காலமும் உளவே. [களவியல்:21]
உயிரினும் சிறந்தன்று நாணே; நாணினும்
செயிர்தீர் காட்சிக் கற்புச் சிறந்தன்றெனத்
தொல்லோர் கிளவி புல்லிய நெஞ்சமொடு
காமக்கிழவன் உள்வழிப் படினும்தாவில்
நன்மொழி கிழவி கிளப்பினும் ஆவகை
பிறவும் தோன்றுமன் பொருளே [களவியல்:22



தன்னுறு வேட்கைக் கிழவன் முன்கிளத்தல்
எண்ணும் காலைக் கிழத்திக்கு இல்லைப்
பிறதீர் மாக்களின் இன்றிய ஆயிடைப்
பெய்ந்நீர் போலும் உணர்விற்று என்ப [தொல்.களவியல்:27
எனச் சிறப்பு விதிகள் கூறப்பட்டுள்ளன.
அகத்திணை மாந்தர்களில் பெண்மாந்தர்களின் தன்னிலை வெளிப் பாட்டைத் தடை செய்யும் விதமாக எழுதப்பட்டுள்ள இச்சிறப்பு விதிகளின் நோக்கம் என்னவாக இருக்கும்.?ஆண் மாந்தர்களுக்கெனச் சிறப்பு விதிகள் எதுவும் சொல்லப்படாமல் பெண்மாந்தர்களின் வெளிப்பாட்டிற்காக மட்டும் இத்தகைய சிறப்பு விதிகள் ஏன் செய்யப் படவேண்டும்.? இவை இன்று எழுகின்ற கேள்விகள். இத்தகைய கேள்விகள் எழக்காரணமாக இருக்கும் கலைக் கோட்பாடு பெண்ணியவாதம் என்னும் கலைக் கோட்பாடன்றி வேறில்லை.
பெண்ணியவாதத் திறனாய்வு என்ன செய்யும் என்பதைப் பட்டியலிடும் பெர்ரி பீட்டர்,[Beginning Theory]
1.பெண்களால் எழுதப்பட்ட பனுவல்களைக் கண்டுபிடித்து அவற்றின் நோக்கத்திற்கேற்ப வகைப் படுத்த வேண்டியது பற்றி மறுபரிசீலனை செய்தல்.
2.பனுவல்களில் வெளிப்படும் பெண்களின் அனுபவங்களை மறுமதிப்பீடு செய்தல்
3.பெண்களாலும் ஆண்களாலும் எழுதப்பட்ட இலக்கியப் பனுவல்களில் இடம்பெறும் பெண் பாத்திரங்களை ஆய்வுக்குட்படுத்துதல்
4. உயிரியல் ரீதியாகவும் சமுகவியல் ரீதியாகவும் பெண்கள் , ஆண்களிலிருந்து வேறுபட்டவர் களாக இருக்கிறார்கள் என்ற உண்மை இயல்பான உண்மையா.? அல்லது கட்டமைக்கப்பட்ட உண்மையா என்பதைக் கேள்வியாக எழுப்பி ஆய்வு செய்தல்.
5.ஆண் அடையாளம், பெண் அடையாளம் என்பதிற்குள் செயற்படும் சாராம்சம் மற்றும் குறியீடு களை உளவியல் பகுப்பாய்வுக்குட்படுத்துதல்.
என்பனவற்றை முக்கியப்படுத்தியிருப்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அவ்வாறு நினைவில் கொண்டதின் பேரில் சங்க அகக் கவிதைகளை நாம் வாசிக்கத் தொடங்க வேண்டும் என நினைக்கிறேன்.
இந்தக்கட்டுரைக்காக அகம், புறம் என்ற பாடுபொருள் சார்ந்து பிரிக்கப்படும் சங்கக் கவிதை
களில் அகக் கவிதைகள் மட்டும் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு வாசிக்கப்பட்டது. அப்படி வாசிக்கப்பட்டதற்குக் கூடுதலான காரணம், அகக்கவிதைகள் தன்னிலை வெளிப்பாட்டை மையப்படுத்துவன என்பது தான்.29 பெண் கவிகள் எழுதிய [அக நானூறு-24+நற்றிணை-25+குறுந்
தொகை-63]=112 கவிதைகளும், எழுதியவர் பெயரில்லாது கவிதைக்குள் இருக்கும் உவமை அல்லது சொல் தொடர்களால் பெயரிடப்பட்ட 20 கவிதைகளும் மட்டுமே வாசிக்கப் பட்டுள்ளன. இவ்விருபது கவிதைகளில் பெரும்பாலானவற்றை எழுதியவர்கள் பெண்களே என்று கருதுவதும் அவற்றைச் சேர்த்து வாசிக்க ஒரு காரணம்.
132 கவிதைகளும் குறுந்தொகை, நற்றிணை, அகநானூறு என்ற தொகை நூல்களில் மட்டுமே உள்ளன. சங்க அகக் கவிதைகளை மொத்தமாக வாசிக்கும் நிலையில் அகத்திணை மாந்தர்களின் வெளிப்பாடுகள் மட்டுமே இவ்வுணர்வுகள் என்ற பொதுநிலைப் பட்ட புரிதல் கிடைக்கிறது.ஆனால் பெண்கவிகளின் கவிதைகளைத் தனியாகப் பிரித்து வாசிக்கும் வாசிப்போ அப்பொதுப் புரிதலைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. இலக்கண விதிகளுக் கேற்ப எழுதப் பட்ட புனைவுக் கதாபாத்திரங்களின் உணர்வு வெளிப்பாடு மட்டுமல்ல; எழுதிய பெண்ணின் உணர்வாகக் கூட இருக்கலாம் என்ற ஐயத்தை எழுப்புகிறது. ஓரிரண்டு கவிதைகள் மட்டுமே கிடைக்கும் [அஞ்சி அத்தை மகள் நாகை, அஞ்சில் அஞ்சி , ஆதிமந்தி, ஊண்பித்தை, காக்கைபாடினி நச்செள்ளை, காமக்கனிப் பசலை, குமிழிஞாழலார் நப்பசலை, குறமகள் குறியெயினி, நெடும்பல்லியத்தை, பொதும்பிற் புல்லாங்கண்ணி, பொன்மணி, போந்தைப்பசலை, மாறோக்கத்து நப்பசலை, முள்ளியூர்ப்பூதி, வருமுலையாரித்தி ஆகிய 15 பேருக்குத் தலா ஒரு கவிதை மட்டுமே கிடைக்கின்றன.
நன்னாகை, பூங்கண் உத்திரை, மதுரை ஓலைக்கடை நல்வெள்ளி ஆகிய மூவருக்கும் தலா 2 கவிதைகள் கிடைக்கின்றன.]பெண்கவிகளிலிருந்து குறிப்பிடத்தக்க எண்ணிக்கையில் கவிதைகள் கிடைக்கும் ஒளவை (26),வெள்ளிவீதி(13), அள்ளூர் நன்முல்லை(10), குன்றி (10) ஒக்கூர் மாசாத்தி (7) ,கழார்க்கீரனெயிற்றி (8) கச்சிப்பேட்டு நன்னாகை (5) நக்கண்ணை (3) நல்வெள்ளி (3) வெண்பூதி (3) வெறிபாடிய காமக்கண்ணி (3) போன்றோரின் கவிதைகளை வாசிக்கும் பொழுது கவிதையில் வெளிப்படும் உணர்வுகள் அகத்திணை மாந்தர்களின் உணர்வுகள் என்ற எல்லையைத் தாண்டி எழுதிய கவியாகிய பெண்ணின் அல்லது அவள் பிரதிநிதித்துவப் படுத்த விரும்பிய பெண்களின் உணர்வு எனக் கருத வாய்ப்புக்கள் உண்டு. எப்படி வாசித்தாலும் அவை பெண்களின் உடல் மற்றும் மனம் சார்ந்த உணர்வுகளின் வெளிப்பாடுகள் என்பதை மறுக்க முடியாது.
பகல் மற்றும் இரவுக்குறிச் சந்திப்புகள், புணர்ச்சி விதும்பல், சிறைப்புறம், வன்புறை, வரைவு கடாதல், உடன் போக்கு வேண்டல், பிரிவின் துயரத்தைத் தாங்காத ஆற்றாமை, பருவம் கண்டு இரங்கல், மெலிதல், காம மிக்க களிபடர் கிளவி, வாயில் மறுத்தல் எனப் பலதுறைகளின் அடிப்படையில் பிரிக்கத் தக்க பாடல்களில் அதிகம் காணப்படுவது பெண்ணின் ஆற்றாமை தான். இந்த ஆற்றாமையை காதல் உணர்வால் எழுந்த மனம் சார்ந்த ஆற்றாமை என்று மட்டும் சொல்லிவிட முடியாது. காமம் சார்ந்து மனத்தோடு உடலும் சேர்ந்து படுத்தும் வலியின் உணர்வுகளும் தான். இதை வெளிப்படுத்த அப்பெண்கவிகளுக்குத் தடைகள் இருந்ததாகவோ, அல்லது அவர்களே இதையெல்லாம் கவிதையில் பேசக்கூடாது என்று மறைத்துப் பேசும் உத்திகளுக்குள் நுழைந்து கொண்டதாகவோ தெரியவில்லை. கவிதைகள் கிடைக்கும் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ப அள்ளூர் நன்முல்லை, வெள்ளிவீதி, ஒளவை ஆகியோர் கவிதை வரிகளில் உடல் சார்ந்த ஆற்றாமைகள் வலிமையுடையனும் தாபத்துடனும் வெளிப்பட்டுள்ளன.மொத்தக் கவிதைகளையும் வாசிக்கும் போதே முழுமையான உணர்வுகள் புரிய வரும் என்றாலும் ஒரு சில எடுத்துக் காட்டுகளை மட்டும் இங்கே காட்டலாம்.
முட்டு வேன்கொல் தாக்கு வேன்கொல்
ஓரேன் யானுமோர் பெற்றி மேலிட்டு
ஆஅ வொல்லெனக் கூவு வென்கொல்
அலமர லசைவளி யலைப்பவென்
உயவுநோ யறியாது துஞ்சு மூர்க்கே
என்பது ஆற்றாமையை வெளிப்படுத்தும் ஒளவையின் குறுந்தொகைப்பாடல் [28] அவளே,
நுண்ணிதி னியைந்த காமம் வென்வேல்
மறமிகு தானைப் பசும்பூட் பொறையன்
கார்புகன் றெடுத்த சூர்புகல் நனந்தலை
மாயிருங் கொல்லி யுச்சித்தாஅய்த்
ததைந்துசெல் லருவியி னவரெழப் பிரிந்தோர்
என அகநானூற்றுப் பாடலில்[303] வேட்கை மீதூர்ந்து தன் நெஞ்சிற்குச் சொல்லுகிறாள்.
அவளே நற்றிணைப் பாடலில் [381],
நடுங்க லானா நெஞ்சமொ டிடும்பை
யாங்கனந் தாங்குவென் மற்றே யோங்குசெலற்
கடும்பகட் டியானை நெடுமா னஞ்சி
ஈர நெஞ்ச மோடிச் சேண் விளங்கத்
தேர்வீ சிருக்கை போல
மாரி யிரீஇ மான்றன்றால் மழையே
எனப்பருவ கண்டு ஆற்றாளாய்ச் சொல்லுகிறாள். அவ்வையின் கவிதைகளில் வெளிப்படும் உடல் சார்வேட்கையை விடவும் கூடுதலாக வெளிப்படுத்தும் கவிதை வரிகள் அள்ளூர் நன்முல்லையின் கவிதைகளில் காணக்கிடைக்கின்றன.
காலையும் பகலுங் கையறு மாலையும்
ஊர்துஞ் சியாமமும் விடியலு மென்றிப்
பொழுதிடை தெரியிற் பொய்யே காமம்
மாவென மடலொடு மறுகிற் றோன்றித்
தெற்றெனத் தூற்றலும் பழியே
வாழ்தலும் பழியே பிரிவுதலை வரினே [குறுந்.32 ]
குக்கூ வென்றது கோழி யதனெதிர்
துட்கென் றன்றென் றூஉ நெஞ்சம்
தோள்தோய் காதலர்ப் பிரிக்கும்
வாள்போல் வைகறை வந்தன்றா லெனவே.[குறுந். 157]
ஔவையின் கவிதையொன்றில் வெள்ளிவீதியைப் போல [அகம்.147] என உவமை சொல்லும் அளவுக்குத் தன்னை வெளிப்படையாகக் காட்டிக் கொண்ட பெண்கவி வெள்ளிவீதி, அவளின் கவிதைகளில் காமமிக்க களிபடர் கிளவி பல இடங்களில் இடம்பெற்றுள்ளன.
காடு இறந்தனரே காதலர் மாமைஅரி நுண்பசலை
பாஅய் பீரத்துஎழில்மலர் புரைதல் வேண்டும்
அலரேஅன்னி குறுக்கைப் பறந்தலை,
திதியன்----------------------------------------------
காதலற் கெடுத்த சிறுமையொடு நோய்கூர்ந்து
ஆதிமந்தி போல பேதுற்று,-
-------------------------------------------வானவரம்பன் அடல்
முனைக் கலங்கியஉடைமதில் ஓரரண் போல,
அஞ்சுவரு நோயொடு துஞ்சா தேனே! [அகம்.45]
என ஆதிமந்தையை உதாரணமாக்கி எழுதியுள்ளாள் அவள்
---------------------------------- நம் இடை
முலைச்சுணங்குஅணி முற்றத்து ஆரம் போலவும்,
சிலம்புநீடு சோலைச் சிதர்தூங்கு நளிப்பின்
இலங்குவெள் அருவி போலவும்,
நிலம்கொண் டனவால், திங்கள்அம் கதிரே! [அகம்.362] அகநானூற்றுப் பாடலில் இவ்வாறு வெளிப்பட்ட வெள்ளி வீதி,
எம்ஊர் வந்துஎம் உண்துறைத் துழைஇ
சினைக்கெளிந்து ஆர்கையை அவர்ஊர்ப் பெயர்தி
அனைய அன்பினையோ, பெரு மறவியையோ-
ஆங்கண் தீம்புனல் ஈங்கண் பரக்கும்
கழனிநல் ஊர்மகிழ்நர்க்கு என்
இழை நெகிழ் பருவரல் செப்பாதோயே?
என நற்றிணையில்[70] எனத் தனது காமம் மிக்க கழிபடர் கிளவியைச் சொல்கிறாள்.
இதைவிடவும் கூடுதலாகக் குறுந்தொகையில் ,
கன்றும் உண்ணாது கலத்தினும் படாது
நல்ஆன் தீம்பால் நிலத்து உக்காஅங்கு
எனக்கும் ஆகாது என்னைக்கும் உதவாது
பசலை உணீஇயர் வேண்டும்-
திதலை அல்குல் என்மாமைக் களினே' [குறுந்.27]
எனவும்,
காலே பரிதப் பினவே; கண்ணே
நோக்கி நோக்கி வாள் இழந்தனவே:
அகல் இரு விசும்பின்
மீனினும்பலரே மன்ற, இவ்உலகத்துப் பிறரே. [குறுந்.44] எனவும்
இடிக்கும் கேளிர்! நும்குறை ஆகநிறுக்கல்
ஆற்றினோ நன்றுமன் தில்லைஞாயிறு
காயும் வெவ்வறை மருங்கில்கைஇல் ஊமன்
கண்ணின் காக்கும்வெண்ணெய் உணங்கல்போல!
பரந்தன்று, இந்நோய் நோன்று கொளற்கரிதே! [குறுந்.58]
எனவும் வெளிப்பட்டுள்ளாள். ஔவையால் உதாரணம் காட்டப்பட்ட அள்ளூர் நன்முல்லை ஆதிமந்தியை உதாரணம் காட்ட ,ஆதிமந்தி எனும் அப்பெண் கவி தனது ஆற்றாமையை
இளமை பாரார் வளநசைஇச் சென்றோர்
இவணும் வாரா ரெவணரோ வெனப்
பெயல்புறந் தந்த பூங்கொடி முல்லைத்
தொகுமுகை யிலங்கெயி றாக
நகுமே தோழி நறுந்தண் காரே. [குறுந்.126]
என்று வெளிப்படுத்துகிறாள். கச்சிப்பேட்டு நன்னாகை என்னும் பெண்கவி,
யாதுசெய்வம் கொல் தோழி- நோதக
நீர்எதிர் கருவிய கார்எதிர் கிளைமழை
ஊதைஅம் குளிரொடு பேதுற்று மயங்கிய
கூதிர் உருவின் கூற்றம்
காதலர்ப் பிரிந்த எற்குறித்து வருமே? [குறுந்.197]
எனப் பருவ வரவின்கண் வற்புறுத்தும் தோழிக்குக் கிழத்தி உரைத்ததாக எழுதுகிறார் . காக்கைப்பாடினி நச்செள்ளையோ, தலைவி காத்திருந்ததை,
திண்தேர் நள்ளி கானத் தண்டர்
பல்லா பயந்த நெய்யிற் றோண்டி
முழுதுடன் விளைந்த வெண்ணெல் வெண்சோறு
எழுகலத் தேந்தினுஞ் சிறிதென் தோழி
பெருந்தோள் நெகிழ்த்த செல்லற்கு
விருந்துவரக் கரைந்த காக்கையது பலியே. [குறுந்.210]
என்று எழுதுகிறாள்.
அயிரை பரந்த அம்தண் பழனத்து
ஏந்துஎழில் மலர தூம்புடைத் திரள்கால்ஆம்பல்
குறுநர் நீர்வேட்டாங்கு, இவள்இடைமுலைக்
கிடந்தும் நடுங்கல் ஆனீர்:தொழுதுகாண்
பிறையின் தோன்றி, யாம்நுமக்குஅரியம்
ஆகிய காலைப்பெரிய நோன்றனீர்; நோகோ யானே.[குறுந்178]
எனக் கடிநகர் புக்க தோழி தலைமகன் புணர்ச்சி விதும்பல் கண்டு, முன்னர்க் களவுக்காலத்து ஒழுகலாற்றினை நினைந்து அழிந்து கூறியதாக நல்வெள்ளஎழுதுகிறாள்.
அன்னை அறியினும் அறிக: அலர்வாய்
அம்மென் சேரி கேட்பினும் கேட்க:
பிறிது ஒன்று இன்மை அறியக் கூறி,
கொடுஞ்சுழிப் புகாஅர்த் தெய்வம் நோக்கி,
கடுஞ்சூள் தருகுவன், நினக்கே:
என்று எழுதுபவள் போந்தைப்பசலை என்ற பெண்கவி [அகம்.110] அவளைப் போலவே மதுரை ஓலைக்கடையத்தார் நல்வெள்ளை,
காமர் நெஞ்சம் துரப்ப, யாம்நன்
முயங்கல் விருப்பொடு குறுகி னேமாக,
பிறைவனப்பு உற்றமாக அறுதிரு நுதல்நாறு
இருங் கதுப்பின் எம்காதலி வேறுஉணர்ந்து,
வெரூஉம் மான்பிணையின் ஒரீஇ
யாரையோ?' என்று இகந்து நின்றதுவே! [ நற்.250] என்று எழுதுகிறாள்.
வருமுலையாரித்தி என்ற பெண் கவி,
ஒருநாள் வாரலன்; இருநாள் வாரலன்;
பல்நாள்வந்து, பணிமொழி பயிற்றி,
என் நன்னர் நெஞ்சம் நெகிழ்த்த பின்றை,
வரை முதிர் தேனின் போகியோனே-
ஆசு ஆகுஎந்தை -யாண்டு உளன்கொல்லோ?
வேறு புலன் நல்நாட்டுப் பெய்த
ஏறுடை மழையின் கலிழும், என் நெஞ்சே. [குறுந்.176]
என்று பிரிவுத்துயரை வெளிப்படுத்துகிறாள்.அவளை விடவும் கூடுதலாகக் காமநோயின் துயரைச் சொல்லும் வெண்பூதி,
யானே ஈண்டை யேனே!என் நலனே
ஆனா நோயொடு கான வதே,
துறைவன் தம் ஊரானே:
மறை அலராகி மன்றத் ததே.[குறுந்.97] என்று துயரத்துடன் வெளிப்படுத்துகிறாள்.
இவளைப் போலவே வெறிபாடிய காமக்கண்ணியும்,
முனிதக நிறுத்த நல்கல் எவ்வம்சூர்உறை
வெற்பன் மார்புஉறத் தணிதல்அறிந்தனள் அல்லள்,
அன்னை------------------------------------------- மயங்கியமையற்
பெண்டிர்க்கு நொவ்வல் ஆகஆடிய பின்னும்
வாடிய மேனிபண்டையின் சிறவாது ஆயின்இம்
மறைஅவர் ஆகாமையோ அரிதே, --------
யான் உயிர்வாழ்தல் அதனினும் அரிதே [அகம்.98]
என்பதாக எழுதுகிறாள்.
பெண் கவிகளின் வெளிப்பாடு உடலின் வெளிப்பாடுகளாக இருப்பது போல பெயரில்லாக் கவிதைகளில் வெளிப்படும் உணர்வுகளும் பெண் உடலின் வெளிப்பாடுகளாகவே உள்ளன என்பதைக் கவிதைகளின் வரிகள் சொல்லுகின்றன.சில எடுத்துக்காட்டுகளை இங்கு காணலாம். முழுமையாகப் பின்னிணைப்பில் காணலாம்.'
காமம் தாங்குமதி' என்போர்தாம் அ•து
அறியலர்கொல்லோ? அனைமதுகையர்கொல்?
யாம், எம்காதலர் காணேம் யின் ,செறிதுனி
பெருகிய நெஞ்சமொடு ,பெருநீர்க்கல்பொரு
சிறுநுரை போலமெல்ல மெல்ல இல்லா குதுமே. [குறுந்.290]
கல்பொருசிறுநுரை என்ற பெயர் பெற்றவரின் வரிகள். அவரைப் போலவே,மீனெறிதூண்டிலார் என்ற பெயர் தந்த கவிதை
யானே ஈண்டையேனே; என் நலனே,
ஏனல் காவலர் கவண் ஒலி வெரீஇக்
கானயானை கைவிடு பசுங் கழை
மீனெறி தூண்டிலின் நிவக்கும்
கானக நாடனொடு ஆண்டு ஒழிந்தன்றே. [குறுந்.54]
என்று பெண்ணின் உணர்வை வெளிப்படுத்துகிறது.
விட்டகுதிரை விசைப்பின் அன்ன,விசும்பு தோய்
பசுங்கழைக் குன்ற நாடன் யாம்தற்
படர்ந்தமை அறியான், தானும்வேனில் ஆனேறு
போலச்சாயினன் என்ப - நம் மாண் நலம் நயந்தே. [குறுந்.74]
என்ற கவிதையில் வெளிப்படும் உணர்வு வெளிப்பாடே இக்கவிதையை எழுதியவருக்கு விட்ட குதிரையார் என்ற பெயர் தரக் காரணமாக இருந்துள்ளது.
ஐயங்கள் முடிவுகளும்
சங்க அகக் கவிதைகளில் பெண் கவிகளின் கவிதைகளையும் பெயரில்லாக் கவிதைகளையும் தனியாகப் பிரித்து வாசிக்கும் நிலையில் எழுகின்ற ஐயங்களில் முதன்மையானது இக்கவிகள் தொல்காப்பியர் கூறும் கவிதைக் கோட்பாட்டினை அறிந்தவர்கள் தானா..? என்ற ஐயமே. பெண்களின் கவிதைகளில் அவர்களின் உடல் மற்றும் மன உணர்வுகள் வெளிப்படையாகக் கூறப்பட்டுள்ளதன் மூலம் தொல்காப்பியரின் விதிகளை அவர்கள் மீறியுள்ளதைக் காண்கிறோம்.
அகத்திணைப் பெண்மாந்தர்கள் தவிர்க்க வேண்டிய உணர்வுகளாகத் தொல்காப்பியம் குறிப்பிடும் எதனையும் இப்பெண் கவிகள் ஏற்றுக் கொண்டவர்களாகத் தெரியவில்லை. கவிதைகளில் வெளிப்படும் உணர்வுகளை, மாந்தர்களின் உணர்வுகள் என்றுதான் பார்க்க வேண்டும்; அதை விடுத்து எழுதிய கவியின் உணர்வுகளாகப் பார்க்க வேண்டியதில்லை என்பது நிகழ்காலக் கவிதைக் கொள்கைகளில் ஒன்றாக இருக்கிறது.படைப்பாளி படைப்பிலிருந்து விலகி நிற்க வேண்டும் என்ற வாதமும் அதன் தொடர்ச்சியாக சொல்முறைகளில் மூன்றாமிடச் சொல்முறையான படர்க்கைக் கூற்றே மிகச் சிறந்த கூற்று முறை என்றும் அக்கொள்கை வலியுறுத்துவதையும் காணலாம்.
படைப்பாளியைக் கடவுளின் இடத்தில் நிறுத்தி அதன் சிறப்பைக் காட்ட கண்ணுக்குப் புலப்படாக் கூற்று முறை [ Omnicient Narration ] என்றும் அதனைப் பாராட்டிச் சொல்லும். ஆனால் இக்கொள்கையைப் பெண்ணிய வாதம் அதிகமும் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. பெண்ணியவாதம் தனக்கான கூற்றுமுறையாகத் தன்னிலைக் கூற்று முறையையே முன் மொழிகிறது. பெண்ணின் இருப்பு, அவளின் விழிப்பு, அவளுள் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றம், அவளது எதிர்நிலை, அவளுடைய அக மற்றும் புற ஆசைகள் எனப் பெண்ணைச் சுற்றியே எழுதும் பெண்ணியப் படைப்பு அதிகமும் தன்மைக் கூற்றையே அதன் கூற்று வடிவமாகக் (Narrative form) கொள்கிறது. எதிர்நிலைகளைப் பேசும் போது மட்டும் முன்னிலைக் கூற்றையும், ஆசைகளையும் விருப்பங் களையும் பேசும் போது படர்க்கைக் கூற்றையும் வடிவமாக ஏற்றுக் கொள்கிறது. [John Morreall, The Myth of the Omnicient Narrator, The Journal of Aesthetics and Art Criticism 52:4 Fall,1994]
பொதுவாக ஒடுக்கப்பட்ட அல்லது விலக்கப்பட்ட தன்னிலைகளின் வெளிப்பாட்டு வடிவத்தில் இத்தகைய அம்சங்களைத் தான் காண முடிகிறது. நிற ரீதியாக ஒதுக்கப்பட்டவர்களாகக் கருதும் கருப்பினப் படைப்பாளிகளும், பொருளாதார ரீதியாக சுரண்டப்பட்டவர்களாக இருக்கும் பாட்டாளிகளுக்காக எழுதும் இடதுசாரிப் படைப்பாளிகளும், சாதி ரீதியாக ஒதுக்கப் பட்டவர் களாகக்கருதும் தலித்துகளும் இத்தகைய சொல் முறையையே கைக்கொள்கின்றனர் என்பது இலக்கியப் பொது நிலை.சங்க அகக்கவிதைகளில் பெண்கள் எழுதிய கவிதைகள் அனைத்துமே தன்னிலை வெளிப்பாட்டை மையப்படுத்திய தன்மைக் கூற்றையும், முன்னிலைக் கூற்றையுமே கொண்டுள்ளன. அதே போல் பெயரற்ற கவிதைகளிலும் இக்கூற்று முறைகளே அதிகம் பின்பற்றப்பட்டுள்ளன. இக்கூற்று முறையும், உடல் மற்றும் மனத்தின் ஆற்றாமை யையும், வலியையும் வெளிப்படையாகப் பேசும் குரலும் பெண்களின் மொழியாகவும் வெளிப்பாட்டு முறையாகவும் இருந்துள்ளன.
தொல்காப்பியரின் காலத்துக்கு முந்திய இப்பெண்கவிகளின் கலைக் கோட்பாடாகத் தன்னிலையை எழுதுதல் என்பது இருந்துள்ளது. தன்னிலை எழுதுதல் என்பது வெறும் மனத்தை எழுதுதல் மட்டுமல்ல; உடலையும் சேர்த்தே எழுதுதல் என்பதாகவே கருதப் பட்டுள்ளது. பெயரிட்டுத் தங்கள் கவிதைகளை எழுதிய பெண்கள் தன்னிலையை எழுதினார்கள் என்றும், பெயரைத் தவிர்த்தவர்கள் தன்னிலையைத் தாங்களே அழித்துக் கொள்ளவும் முயன்றார்கள் என்றும் கூட இந்தக் கோட்பாட்டை விரித்துக் கொள்ளலாம்.
சமஸ்கிருத மரபை ஓரளவு உள்வாங்கித் தமிழ் நிலப்பரப்பில் வாழ்ந்தவர்களை அரசர், அந்தணர், வணிகர், வேளாளர் என்ற பாகுபாட்டுக்குள் அடக்கிக் காட்ட முயன்ற தொல்காப்பியம் [ மரபியல்] அறிவுப் புலத்திலிருந்து பெண்களை விலக்கி வைக்கும் இலக்கியக் கோட்பாட்டையும் உள்வாங்கிக் கொள்ளத் தயாராகவே இருந்திருக்க வாய்ப்புண்டு. அல்லது அத்தகைய வரையறைகளை உருவாக்கியவர்கள் தொல்காப்பியப் பனுவலுக்குள் இவற்றையும் சேர்த்திருக்கலாம். தொல்காப்பியம் எனும் இலக்கணப் பனுவல் ஒருவர் எழுதியதா? இருவர் எழுதியதா? அல்லது பல இடைச்செருகல்கள் கொண்ட பனுவலா என்ற விவாதங்கள் ஏற்கெனவே இருப்பவை தான். பெண்ணியம் சார்ந்த பார்வையும் அந்த விவாதத்திற்கு மேலும் வலுவூட்டவே செய்கின்றது. அத்துடன், தொல்காப்பியம் எனும் பனுவல், சங்க இலக்கியத்தில் கிடைக்கும் பெண்கவிகளின் கவிதைகளுக்குப் பின்னால் தோன்றி, ஆண்மையச் சிந்தனையை உள்வாங்கி விதிகளை உருவாக்கியுள்ள ஒரு பனுவல் என்ற விவாதத்தையும் இனிச் சேர்த்து விவாதிக்க வேண்டிய நெருக்கடியைப் பெண்ணிய வாதப்பார்வை உருவாக்கியுள்ளது.


இணைப்பு-I
பெண்ணியத்திறனாய்வு என்ன செய்யும்?
1.பெண்களால் எழுதப்பட்ட பனுவல்களைக் கண்டுபிடித்து அவற்றின் நோக்கத்திற்கேற்ப வகைப்படுத்த வேண்டியது பற்றி மறுபரிசீலனை செய்யும்.
2.பனுவல்களில் வெளிப்படும் பெண்களின் அனுபவங்களை மறுமதிப்பீடு செய்யும்
3.பெண்களாலும் ஆண்களாலும் எழுதப்பட்ட இலக்கியப் பனுவல்களில் இடம்பெறும் பெண்பாத்திரங்களை ஆய்வுக்குட் படுத்தும்
4.இதுவரை எழுதப்பட்டபிரதிகளில் இடம் பெற்றுள்ள பெண்பாத்திரங்கள், 'இயல்பானவர் களாக'[nature]' குறையுடையவர் களாக'[lack]' மற்றவர்களாக' [other]சித்திரிக்கப் பட்டிருப்பதின் காரணங்களைக் கண்டறியும் கேள்விக் குட்படுத்தும்.
5.நடப்பு வாழ்க்கைக்கும், பனுவலில் காட்டப்படும் வாழ்க்கைக்கும் உள்ள வேறுபாடுகளைச் சுட்டிக் காட்டும் விதமாகப் பனுவலைக் கட்டுடைத்து,அதனை அரசியல் பிரதியாக முன்வைத்து, அதில் செயல்படும் தந்தைவழி ஆணாதிக்க அதிகார நிகழ்வுகளைச் சுட்டிக் காட்டும்.
6.இலக்கியத்திலும், சமூகத்திலும் பெண்களின் இயல்புகளை அல்லது இயல்பான பெண்களின் குணம் என்று காட்டப் பயன்படும் மொழியின் பாத்திரத்தைக் கண்டறிதல்.
7. உயிரியல் ரீதியாகவும் சமுகவியல் ரீதியாகவும் பெண்கள் , ஆண்களிலிருந்து வேறுபட்டவர்களாக இருக்கி றார்கள் என்ற உண்மை இயல்பான உண்மையா.? அல்லது கட்டமைக்கப்பட்ட உண்மையா என்பதைக் கேள்வி யாக எழுப்பி ஆய்வு செய்தல்.
8.பெண்ணிய மொழி என்பது பெண்மையைக் கொண்டாடுவதாக இருக்கும் என்பதும், அப்படிக் கொண்டாடுவது, ஆண்களுக்கும் தேவையாக இருப்பது என்பதையும் கேள்விக்குள்ளாக்குவது.
9.ஆண் அடையாளம், பெண் அடையாளம் என்பதிற்குள் செயற்படும் சாராம்சம், குறியீடுகளை உளவியல் பகுப்பாய்வுக் குட்படுத்துவது.
10. கறுப்பின அல்லது ஓரினப் பெண் எழுத்தில் அவர்களின் அனுபவங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன என்பது நிருபிக்கப் பட்டபின் வந்துள்ள ஆசிரியரின் சாவு என்னும் சொல்லாடலும் நிலைபாடுகளும் கட்டமைக்கப்பட்டு உருவாக்கப்பட்டவை என்ற கோணத்தில் ஆய்வு செய்தல்.
11.இலக்கிய விளக்கம் தரும் பொதுப்போக்குப் பார்வை அல்லது நடுநிலைப்பார்வை என்பவற்றில் இருந்து விலகி சரியான,உறுதியான கருத்தியல் அடிப்படைகளை உருவாக்குதல். [Barry Peter, “Beginning Theory-An Introduction to Literary and Cultural theory” First Indian edition, 1999,Manchester University Press, Manchester and Newyork (1995)
Subject: எளிமையாக இதைக் கூறினால், ஒரு நபர்(A person ) என்பது அது எதை அர்த்தப் படுத்துகிறது என்பதுவே தன்னிலை குறித்த லக்கானின் கோட்பாடாக இருக்கிறதுமேலும் "குறிப்பான்களின் மூலமாக மட்டுமே (வார்த்தை) ஒரு தன்னிலையானது தன்னை அவன்/ அவளாக பிரதித்துவம் செய்து கொள்ள முடியும். நமக்கிடையிலான செய்திப்பரிமாற்றம் என்பது நேரடியானதல்ல (Not Direct ) மாறாக, குறிப்பான்களின் மூலமே தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது (Mediate ) உதாரணமாகக் கூறினால், குறிப்பான்கள், தன்னிலையை மற்றொரு குறிப்பான்களுக்காகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. அதாவது வழக்குரைஞர் தன் கட்சிக்காரரை மற்றொரு வழக்குரைஞருக்காகப் பிரதிநிதித்துவம் செய்கிறார்.Self- இது பற்றி டாக்டர் கிளைன் (Dr.Klein) கூறும்பொழுது ' சுயம்' (self) ஆனது தனக்கேயுரிய ஒழுங்கமைப்பு ரீதியிலான திட்டங்களை (schema) அல்லது உபகட்டமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளது என்கிறார். பக்.212-213ஐ.க. பாண்டியன், ஔவையின் உளவியல்&ப்ராய்டு -லெக்கானின் மன அலசல், கார்முகில் பதிப்பகம்,129 பாலம் ஸ்டேசன் ரோடு, மதுரை-2



இணைப்பு-II
பெண்கவிகளின் அகப்பாடல்கள்
[கவி [பாடல் ] பனுவலும் திணை துறை அல்லது கூற்று எண்ணும்]
1.அஞ்சிஅத்தைமகள் நாகை [1] அகம்.325 குறிஞ்சி வரைந்தெய்திய பின்றை மணமனைக்கட் சென்றழிக்குத் மகள்சொல்லியது; வரைவு மலிந்து சொல்லிய தோழிக்குத்
தலைமகள் சொல்லியதூஉம்
2.அஞ்சில் அஞ்சி [1] நற். 90. மருதம் தலைமகளுக்குரைப்பாளாய்ப் பாணனை நெருங்கி வாயில்
மறுத்தது
3.அள்ளூர் நன்முல்லை [10]
அகம்.46 மருதம் வாயில் வேண்டிச் சென்ற தலைமகற்குத் தோழி வாயில் மறுத்தது
குறுந்.9/32 குறிஞ்சி பின்னின்றான் கூறியது 67 பாலை பிரிவிடை ஆற்றாத தலைமகள் தோழிக்கு உரைத்தது
68 குறிஞ்சி பிரிவிடைக் கிழத்தி மெலிந்து கூறியது 93 மருதம் வாயிலாகப் புக்க தோழிக்கு வாயின் மறுத்தது
96 குறிஞ்சி தலைமகனை இயற்பழித்துத் தெருட்டுந் தோழிக்குத்தலைமகள் இயற்படச் சொல்லியது
140 பாலை பொருள்வயின் பிரிந்தவிடத்து நீ ஆற்றுகின்றிலையென்ற தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியது
157 மருதம் பூப்பெய்திய தலைமகள் உரைத்தது 202 மருதம் வாயிலாகப் புக்க தோழிக்குத் தலைமகள்வாயில் மறுத்தது.
237 பாலை பொருள் முற்றி மீள்வான் தேர்ப்பாகற்கு உரைத்தது.
4.ஆதிமந்தி [1] குறுந்.1/31 மருதம் நொதுமலர் வரைவழித் தோழிக்குத் தலை மகள் அறத்தொடு நின்றது
5.ஊண்பித்தை [1] குறுந்.1/ 232 பாலை பிரிவிடைத் தோழி வற்புறுத்தியது
6.ஒக்கூர் மாசாத்தி [7]
அகம்.2/324 முல்லை வினைமுற்றிய தலைமகன் கருத்துணர்ந்து உழையச் சொல்லியது.
384 முல்லை அதுவே
குறுந்.5/126 முல்லை பருவங்கண்டு அழிந்த தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது.
139 மருதம் வாயில் வேண்டிப் புக்க தலைமகற்குத் தோழி வாயில் மறுத்தது.
186 முல்லை பருவவரவின்கண் ஆற்றாள் எனக்கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தியுரைத்தது
220 முல்லை பருவவரவின் கண் கிழத்தி தோழிக்குரைத்தது
275 முல்லை பருவவரவின்கண் வரைவு நிமித்தந் தோன்றத் தலைமகட்கு உரைத்தது.
7.ஒளவை [26]
அகம். 4/11 பாலை தலைமகன் பொருள்வயிற் பிரிந்தவிடத்து ஆற்றாளாய தலைமகள் வேறுபாடு கண்டு ஆற்றாளாய தோழிக்குத் தலைமகன் ஆற்றுவலென்பது படச் சொல்லியது.
147 பாலை செலவுணர்த்திய தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியது
273 பாலை பிரிவின்கண் தலைமகள் அறிவுமயங்கிச் சொல்லியது.
303 பாலை தலைமகன் பிரிவின்கண் வேட்கைமீதூர்ந்த தலை மகள் நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது
நற்.7 /129 குறிஞ்சி பிரிவுணர்த்தப்பட்ட தோழி தலைமகளை முகம்புக்கது
187 நெய்தல் தலைமகன் பகற்குறிவந்து மீள்வானது செலவு நோக்கித் தலைமகள் தன்னுள்ளே செல்லுவாளாய்ச் சொல்லியது
295 நெய்தல் தோழி செறிப்பறிவுறீஇ வரைவுகடாயது;சிறைப்புறமுமாம்
371 முல்லை வினைமுற்றி மறுத்தராநின்றான் பாகற்குச் சொல்லியது.
381 முல்லை பிரிவிடை யாற்றாளாகிய தலைமகள் பருவவரவின்கண் சொல்லியது
390 மருதம் பாங்காயின வாயில் கேட்ப நெருங்கிச் சொல்லியது. தலைமகள் தோழிக்குரைப்பாளாய் வாயிலாகப் புக்கார் கேட்பச் சொல்லியதூஉமாம்.
394 முல்லை வினைமுற்றி மறுத்தராநின்ற தலைமகளை இடைச்சுரத்துக் கண்டார் சொல்லியது. வன்சொல்லாற் குறைநயப்பித்த தோழி தந்தளித்ததூஉமாம்.
குறுந்.15/15 பாலை உடன்போயின பின்றைத் தோழி செவிலிக்கு அறத்தொடு நின்றாள்: நிற்பச் செவிலித்தாய் நற்றாய்க்கு அறத்தொடு நின்றது
23 குறிஞ்சி கட்டுக்காணிய நின்றவிடத்துத் தோழி அறத்தொடுநின்றது.
28 பாலை வரைவிடை யாற்றாளாய்க் கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தியுரைத்தது.
29 குறிஞ்சி இரவுக்குறி மறுக்கப்பட்ட தலைமகன் இவர்எம்மை மறுத்தா ரென்று வரைந்து கொள்ள நினையாது பின்னுங் கூடுதற்கு அவாவுற்ற நெஞ்சினைநோக்கிக் கூறியது.
39 பாலை பிரிவிடை ஆற்றல் வேண்டுமென்ற தோழிக்கு யாங்ஙனம் ஆற்றுவேனெனத் தனது ஆற்றாமை மிகுதி தோன்றத் தலைமகள் கூறியது
43 பாலை பிரிவிடை மெலிந்த கிழத்தி சொல்லியது
80 மருதம் தலைமகட்குப் பாங்காயினார் கேட்பப் பரத்தை சொல்லியது.
91 மருதம் பரத்தையர் மாட்டுப் பிரிந்த தலைமகன் வாயில் வேண்டிப் புக்க வழித் தன்வரைத்தன்றி அவன் வரைத்தாகித்தன்னெஞ்சு நெகிழ்ந்துழித் தலைமகள் அதனை நெருங்கிச் சொல்லியது. பரத்தையிற் பிரிந்து வந்தவழி வேறுபட்ட கிழத்தியைத் தோழி கூறியதூஉமாம்.
99 முல்லை பொருண்முற்றிப் புகுந்த தலைமகன், 'எம்மை நினைத்தும் அறிதிரோ' என்ற தோழிக்குச் சொல்லியது.
102 நெய்தல் ஆற்றாளெனக் கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தி யான் யாங்ஙனம் ஆற்றுவேன் என்றது.
158 குறிஞ்சி தலைமகன் இரவுக் குறி வந்துழி அவன் கேட்பத் தோழிக்குச் சொல்லியது
183 முல்லை பருவ வரவின்கண் ஆற்றாளெனக் கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தி யுரைத்தது.
200 மருதம் பருவவரவின் கண் ஆற்றாளாகிய தலைமகட்குத் தோழி பருவமன்று வம்பு என்றவழித் தலைமகள் சொல்லியது.
364 பாலை வேறொரு பரத்தை தன்னைப் புறங்கூறினாள் எனக் கேட்ட இற்பரத்தை அவட்குப் பாங்காயினார் கேட்பக் கூறியது
388 பாலை தலைமகள் உடன்போக்கு நேர்ந்தமையுணர்ந்த தலைமகன்சுரத்து வெம்மையும் தலைமகள் மென்மையுங் குறித்துச் செலவழுங்கலுறுவானைத்தோழி அழுங்காமற் கூறியது.
8.கச்சிப்பேட்டுநன்னாகை [5]
குறுந்.5/30 பாலை அவர்நின்னை வரைந்து கோடல் காரணத்தால் பிரியவும்நீ ஆற்றியிராது, ஆற்றாயாகின்றது ஏன்? எனவினாய தோழிக்குத் தலைமகள்," யான் ஆற்றியுள்ளேனாகவும், கனவு வந்து என்னைஇங்ஙனம் நலிந்தது" எனக்கூறியது.
172 நெய்தல் வரைவிடை ஆற்றாள் எனக் கவன்ற தோழிக்கு தலைமகள்கூறியது.
180 பாலை பிரிவிடை வேறுபட்டாளைத் தோழி வற்புறுத்தியது.
192 பாலை பிரிவிடை வற்புறுத்த வன்புறை எதிரி அழிந்து கிழத்தி உரைத்தது.
197 நெய்தல் பருவ வரவின்கண் வற்புறுத்தும் தோழிக்குக் கிழத்தி உரைத்தது.
9.கழார்க்கீரனெயிற்றி [8]
அகம்.4/163 பாலை பிரிவின்கண் வற்புறைக்குந் தோழிக்குத் தலைமகள் ஆற்றாமை மீதூரச் சொல்லியது
217 பாலை பிரிவுணர்த்திய தோழிக்குத் தலைமகள் ஆற்றாமை மீதூரச் சொல்லியது
235 பாலை தலைமகன் பிரிவின்கண் வேறுபட்ட தலைமகள் ஆற்றாமை மீதூரத் தோழிக்குச் சொல்லியது
294 முல்லை பருவவரவின்கண் வற்புறுக்குந் தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியது
நற்.2/ 281 பாலை வன்பொறை எதிரழிந்த தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது ஆற்றாளெனக் கவன்ற தோழி தலைமகட்குரைத்ததூஉமாம்.
312 பாலை பொருள் வலிந்த தலைமகன் நெஞ்சினை நெருங்கிச் சொல்லியது.
குறுந்.2/135 மருதம் பிரிவிடை மெலிந்த கிழத்தி தோழிக்குச் சொல்லியது
261 குறிஞ்சி இரவுக்குறிக்கண் தலைமகன் சிறைப்புறமாகத் தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லுவாளாய்ச் சொல்லியது
10.காக்கைப்பாடினி நச்செள்ளை[1] குறுந்.1/210 முல்லை பிரிந்துவந்த தலைமகன் நன்காற்றுவித்தாய் என்றாற்குச் சொல்லியது
11.காமக்கனிப் பசலை [1] நற்.1/243 பாலை பிரிவிடை மெலிந்த தலைமகள் சொல்லியது
12.குமிழிஞாழலார்நப்பசலை[1] அகம் 1/160 நெய்தல் தோழி வரைவு மலிந்து சொல்லியது
13.குன்றியனார் [10]
அகம்.2/40 நெய்தல் தலைமகன் பொருள்வயிற் பிரிந்தவழிக்கிழத்தி தோழிக்குச் சொல்லியது
41 பாலை தலைமகன் பொருள்வயிற் பிரிந்தவிடத்துக் கிழத்தியை நினைந்து சொல்லியது. நற்.2/117 நெய்தல் வரைவு நீட ஆற்றாளாகிய தலைவி வன்புறையெதிரழிந்து சொல்லியது. சிறைப்புறமாம்.
239 நெய்தல் தோழி தலைமகன் சிறைப்புறமாகச் சொல்லியது
குறுந். 6/50 மருதம் கிழவற்குப் பாங்காயின வாயில்கட்குக்கிழத்தி சொல்லியது
51 நெய்தல் வரைவு நீட்டித்தவிடத்து ஆற்றாளாகிய தலைமகட்கு தோழி வரைவு மலிவு கூறியது.
117 நெய்தல் வரைவு நீட்டித்தவிடத்து தலைமகட்குத்தோழிசொல்லியது
238 மருதம் தலைமகன் பரத்தையின் மறுத்தந்து வாயில் வேண்டித் தோழி யிடைச் சென்று தெளிப்பான் புக்காற்குத் தோழி சொல்லியது
301 குறிஞ்சி வரைவிடை வைப்ப ஆற்றகிற்றியோ என்ற தோழிக்குக் கிழத்தி சொல்லியது
336 குறிஞ்சி தலைமகன் இரவுக்குறி நயந்தானைத் தோழி சொல்லி மறுத்தது.
14.குறமகள் குறியெயினி [1] நற்.357 குறிஞ்சி தலைமகன் வரைவு நீடியவிடத்து ஆற்றலென்பது படச் சொல்லியது.மனைமருண்டு வேறுபாடாயினாயென்ற தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியதூஉமாம்
15நக்கண்ணை [3] நற்.2/ 19 நெய்தல் புணர்ந்து நீங்கிய தலைவனைத் தோழி வரைவு கடாயது
87 நெய்தல் வரைவிடை வைத்துப் பிரிய ஆற்றாளாய தலைவி கனாக் கண்டு தோழிக்குரைத்தது.
அகம்.1/252 குறிஞ்சி தலைமகன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழிக்குச் சொல்லியது
16.நல்வெள்ளி [3] நற்.2/7 பாலை பட்டபின்றை வரையாது கிழவோள் நெட்டிடைக் கழிந்து பொருள் வயின் பிரிய, ஆற்றாளாய தலைவிக்குத் தோழி சொல்லியது
47 குறிஞ்சி சிறைப்புறமாகத் தோழி தலைமகளுக்கு உரைப்பாளாய்ச் சொல்லியது
அகம்.1/32 குறிஞ்சி பின்னின்ற தலைமகற்குக் குறை நேர்ந்த தோழி தலை மகட்குக் குறை நயப்பக் கூறியது.தோழிக்குத் தலைமகள் சொற்றதூஉம் ஆம்
17 .நன்னாகை [2]
குறுந். 2 /118 நெய்தல் வரைவு நீட்டித்தவழி, தலைமகள் பொழுதுகண்டு, தோழிக்குச் சொல்லியது
325 நெய்தல் பிரிவிடை ஆற்றாள் எனக் கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தி மெலிந்துரைத்தது.
18.நெடும்பல்லியத்தை [1] குறுந்.1/178 மருதம் கடிநகர் புக்க தோழி தலைமகன் புணர்ச்சி விதும்பல்கண்டு, முன்னர்க் களவுக்காலத்து ஒழுகலாற்றினை நினைந்து, அழிந்து கூறியது.
19.பூங்கண் உத்திரை [2] குறுந்.2/48 பாலை பகற்குறிக்கண் காணும்பொழுதினுங் காணாப் பொழுது பெரிதாகலின் வேறுபட்ட கிழத்தியது வேறுபாடு கண்டு தோழி சொல்லியது.
171 மருதம் வரைவிடை ஆற்றாள் எனக் கவன்ற தோழிக்குத் தலைமகள் கூறியது
20.பொதும்பிற்புல்லாளங்கண்ணி [1] அகம்.1/154 முல்லை வினைமுற்றிய தலைமகன் தேர்ப்பாகற்குச் சொல்லியது
21.பொன்மணி [1] குறுந்.1/ 391 முல்லை பிரிவிடை பருவவரவின் ஆற்றாள் எனக் கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தி சொல்லியது22.போந்தைப்பசலை [1] அகம்.1/110 நெய்தல் தோழி செவிலித்தாய்க்குக்கு அறத்தொடு நின்றது


23 மதுரைஓலைக்கடை நல்வெள்ளை [2] நற். 250 மருதம் புதல்வனொடு புக்க தலைமகன் ஆற்றாளாய்ப் பாணற்கு உரைத்தது.
369 நெய்தல் பட்டபின்றை வரையாது பொருள்வயின் பிரிந்து, ஆற்றாளாகிய தலைமகள் வன்புறை எதிர் அழிந்தது.
24.மாறோக்கத்துநப்பசலை [1] நற்.1/243 பாலை பிரிவிடை மெலிந்த தலைமகள் சொல்லியது
25.முள்ளியூர்ப் பூதி [1] அகம்.1/173 பாலை தலைமகன் பிரிவின்கண் வேறுபட்ட தலைமகளைத் தோழி வற்புறுத்தியது.
26. வருமுலையாரித்தி [1] குறுந்.176. குறிஞ்சி தோழி கிழத்தியைக் குறை நயப்பக் கூறியது
27. வெண்பூதி [3] குறுந்.3/97 நெய்தல் வரைவு நீட்டித்தவழித் தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது.
174 பாலை பிரிவுணர்த்திய தோழிக்குத் தோழி சொல்லியது
219 நெய்தல் சிறைப்புறம்
28.வெள்ளிவீதி [13]
குறுந்.8/27 பாலை பிரிவிடை ஆற்றாள் எனக் கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தி உரைத்தது
44 பாலை இடைச்சுரத்து செவிலித்தாய் கையுற்றுச் சொல்லியது
58 குறிஞ்சி கழற்றெதிர் மறை
130 பாலை பிரிவிடை அழிந்த தலைமகளைத் தோழி வற்புறுத்தியது தோழி தூது விடுவாளாகத் தலைமகள் தனது ஆற்றாமையால் கூறியதூமாம்
146 குறிஞ்சி தலைமகன் தமர் வரைவொடு வந்து சொல்லாடுகின்றுழி,' வரைவு மறுப்பவோ? எனக் கவன்ற தலைமகட்குத் தோழி சொல்லியது
149 பாலை உடன்போக்கு உணர்த்திய தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியது.
169 மருதம் கற்புக் காலத்துத் தெளிவுடை விளங்கியது. இனித் தோழி,வரைவு நீட்டித்த வழி வரைவு கடாயதூஉமாம்
386 நெய்தல் பிரிவிடை வற்புறுத்தும் தோழிக்குக் கிழத்தி வன்புறை எதிர் அழிந்து கூறியது. நற்.3/70 மருதம் காமம் மிக்க கழிபடர் கிளவி
335 நெய்தல் காமம் மிக்க கழிபடர் கிளவி மீதூர்ந்த தலைமகள் சொல்லியது
348 நெய்தல் வேட்கை பெருகத் தாங்கலளாய், ஆற்றாமை மீதூர் கின்றாள் சொல்லியது. அகம் 2/45 பாலை வற்புறுக்கும் தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியது
362 குறிஞ்சி இரவுக்குறிச் சிறைப்புறமாகத் தோழி சொல்லியது


29.வெறிபாடிய காமக்கண்ணி[3] நற்.1/268 குறிஞ்சி தலைமகட்குச் சொல்லியது; தலைமகன் வந்தொழுகவும் வேறுபாடு கண்டாள்,' அவன் வருவானாகவும் நீ வேறுபட்டாய், வெறி எடுத்துக் கொள்ளும் வகையான்' என்றதூஉமாம்.
அகம். 2/22 குறிஞ்சி வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்த காலத்து தலைமகள் ஆற்றாளாக, தோழி தலைமகனை இயற்பழிப்ப, தலைமகள் இயற்பட மொழிந்தது; தலைமகன் இரவுக்குறி வந்து சிறைப்புறத்தானாக தோழியாற் சொல்லெடுக்கப்பட்டுத் தலைமகள் சொல்லியதூஉமாம் 98 குறிஞ்சி தலைமகன் சிறைப்புறைத்தானாக, தோழி தலைமகட்குச் சொல்லுவாளாய்ச் சொல்லியது; தோழிக்குத் தலைமகள் சொல்லியதூஉமாம்.


இணைப்பு-III
1.அணிலாடுமுன்றிலார் - குறுந்.40[41] - குறிஞ்சி - இயற்கைப்புணர்ச்சி புணர்த்தபின்னர் பிரிவெனக் கருதி அஞ்சிய தலைமகள் குறிப்பு வேறுபாடுகண்டுதலைமகன் கூறியாது
2. ஓரில் பிச்சையார் - குறுந்.277 -பாலை - தலைமகன் பிரிந்தவழி அவன் குறித்த பருவம் வரவு. தோழி அறிவரைக் கண்டு வினாவியது
3.ஓரேருழவனார் - குறுந்.131 -பாலை - வினைமுற்றிய தலைமகன் பருவ வரைவின் கண் சொல்லியது.
4.கங்குல் வெள்ளத்தார் - குறுந்.387 -முல்லை - பிரிவிடை வற்புறுத்தும் தோழிக்குக் கிழத்தி வன்புறை எதிரழிந்து கூறியது.
5.கல்பொருசிறுநுரையார் - குறுந்.290 -நெய்தல் - வற்புறுத்தும் தோழிக்குத் தலைமகள் அழிவுற்றுச் சொல்லியது.
6.காலெறி கடிகையார் - குறுந்.267 -பாலை - மேல்நின்றும் ஆடவர் பொருட்குப்பிரிந்தாராகலின் நாமும் பொருட்குப் பிரிதும்' என்னும் நெஞ்சிற்கு,நாளது சின்மையின் இளமையது அருமையும் கூறி செலவழுங்கியது.
7.குப்பைக்கோழியார் - குறுந்.305 -மருதம் - காப்பு மிகுதிக்கண்,தோழி அறத்தொடுநிற்பாளாக, தனது ஆற்றாமை தோன்றத் தலைமகள் தன்னுள்ளே கூறியது.
8.குறியிறையார் - குறுந்.394 -குறிஞ்சி - வரைவிடை ஆற்றாளாகிய கிழத்தியை ஆற்றுவிக்கும் தோழி தலைமகனை இயற்பழித்துக் கூறியது.
9.செம்புலப்பெயல் நீரார் - குறுந்.40[ 41] - குறிஞ்சி - இயற்கைப் புணர்ச்சி புணர்ந்த பின்னர் பிரிவ' எனக் கருதி அஞ்சிய தலைமகள் குறிப்புகண்டு தலைமகன் கூறியது.
10.சுவைமகன் - குறுந்.324 -நெய்தல் - செறிப்பு அறிவுறுக்கப்பட்டு, 'இரா வாரா வரைவல்' என்றாற்கு, தோழி அது மறுத்து வரைவு கடாயது.
11.நெடுவெண்ணிலவினார் - குறுந்.47 - குறிஞ்சி - இராவந்து ஒழுகுங்காலை முன்னிலைப் புறமொழியாக நிலவிற்கு உரைப்பாளாகத் தோழி உரைத்தது.
12.பதடி வைகலார் - குறுந்.323 -முல்லை - வினை முற்றினான் பாகற்கு சொல்லியது
13.மீனெறி தூண்டிலார் - குறுந்.54 -குறிஞ்சி - வரைவு நீட்டித்த வழி ஆற்றாளாகிய தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது.
14.விட்டகுதிரையார் - குறுந்.74 -குறிஞ்சி - தோழி தலைமகன் குறை மாறாதவற்றால்கூறியது. 15.வில்லக விரலினார் - குறுந்.370 -முல்லை - கிழத்தி தன்னைப் புறனுரைத்தாள் என்பது கேட்ட பரத்தை அவட்குப் பாங்காயினர் கேட்கச் சொல்லியது
16.கள்ளில் அத்திரையார் - குறுந்.293 - மருதம் - பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த கிழவற்கு வாயிலாகப் புக்க தோழிக்குக் கிழத்தி உரைத்தது
17.தேய்புரிப்பழங்கயிற்றினார் - நற். 284 - பாலை - பொருள் முடிய நின்ற தலைமகள் ஆற்றாளாகிச் சொல்லியது
18.தனிமகனார் - நற். 153 - பாலை - பிரிவிடை மெலிந்த தலைவி சொல்லியது
19.ஊட்டியார் - அகம். 68 - குறிஞ்சி - தலைமகன் இரவுக்குறி வந்தமை அறிந்த தோழி தலைமகட்குச் சொல்லியது.
20.ஊட்டியார் - அகம்.388 - குறிஞ்சி - இரவுக்குறிச் சிறைப்புறமாகத் தலைமகள் தோழிக்குச் சொல்லியது. தோழி தலைமகட்குச் சொல்லியதூஉமாம்.

No comments :